پیش¬بینی مسکن گروه های کمدرآمد با تحلیل طرف عرضه و تقاضا (مطالعهی موردی: شهر دامغان)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مدیریت شهری دانشگاه تهران
2 کارشناس ارشد شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی
3 دانشیار دانشکدهی معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22059/jhgr.2013.35249چکیده
به عرصه ی برنامه ریزی مسکن، این امر حاصل میشود که این نوع برنامه ریزی با توجه بهمحدودیت ها و نیازهای سکونتی، درصدد ارضای احتیاج ها و ارائه ی عملکردی مطلوب در پاسخبه نیاز اقشار مختلف است. موضوع اساسی در چیستی مورد توجه در این نوشتار، پرداختن بهاهمیت تعریف گروه هدف در این مقوله ی خاص و برنامه ریزی و شناخت دقیق ساختار عرضه وتقاضای این بازار در گستره ی شهری است و به گفته ای درصدد پاسخ به این دو پرسش استکه چه میزان کمبود در زمان حال و آینده برای پاسخ به تقاضای مسکن گروه های کم درآمدشهر دامغان وجود دارد؟ و مه مترین وجوه تشکیل دهند هی ساختار عرضه و تقاضای مسکنچیست و به چه نوع واحد مسکونی در سطح محلّ ههای برنامه ریزی شهر دامغان نیاز داریم؟ درعرضه ی مسکن برای پاسخ به تقاضا، عوامل متعددی نقش دارند که شناخت این عوامل یکیاز نتایج مورد انتظار این پژوهش است. از ابزارها و روش های مورد توجه در این بخش مدلموس است و نتایج ارائه شد هی آن، به درستی ساختار تقاضای مسکن گروه های کم درآمد شهردامغان را بیان می کند. از راه حل های جلوگیری از بروز مشکل، کنترل این ساختار (عرضه وتقاضا) و برآورد نیازهای موجود در این بخش و اعمال سازوکارهای مؤثّر است.
