فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در پژوهش حاضر با اندازه گیری غلظت جیوه کل با روش اسپکتروفتومتر جذب اتمی و بخار سرد، در نمونه های عضله ماهی شوریده (Otolithes ruber)، خطر ناشی از مصرف این ماهی برای انسان ارزیابی شد. بدین منظور، 30 عدد ماهی شوریده در اوزان بازاری از صید روزانۀ آبزیان مذکور در بندر ماهشهر، به طور تصادفی انتخاب و مورد تجزیه قرار گرفتند. نتایج به دست آمده نشان­ داد که میانگین غلظت جیوه­در عضله ماهی شوریده 09/0±354/0 میکروگرم بر گرم وزن تر است که این میزان کم تر از حد استاندارد اعلام شده از سویWHO و USFDA، اما بیش تر از حد استاندارد اعلام شده از سوی MAFF و USEPA است. شاخص خطر (HQ) بیش تر از 1 محاسبه گردید. همچنین، محاسبات نشان داد که جذب روزانه­ و هفتگی جیوه با توجه به میزان سرانه مصرف هر ایرانی، کم تر از مقادیر راهنمای ارائه شده (PTDI و PTWI) از سوی WHO و USFDA و بیش تر از مقادیر ارائه شده از سوی USEPA است. بنابراین از منظر میزان جیوه، مصرف ماهی شوریدۀ صید شده از منطقۀ مورد مطالعه ممکن است خطرهایی برای سلامتی مصرف کنندگان آسیب پذیرتر مانند زنان باردار، جنین و کودکان به همراه داشته باشد، ولی سایر افراد جامعه می توانند حدود 20 گرم در روز و 138 گرم در هفته مصرف کنند.