بررسی مقایسه‌ای فضای واکه‌ای در کودکان دارای سمعک، کاشت حلزون شنوایی و کودکان بدون اختلال شنوایی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد زبان‌شناسی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران

2 استادیار گروه زبانشناسی، بخش زبان‌های خارجی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران

3 دانشیار گروه زبانشناسی، بخش زبان‌های خارجی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران

doi
چکیده

هدف از این تحقیق مقایسۀ فضای واکه‌ای کودکان دارای سمعک، کودکان کاشت حلزون شنوایی و کودکان بدون اختلال شنوایی با توجه به متغیر‌های اختلال شنوایی و جنسیت است. از سی کودک، ده کودک در هر گروه که شامل پنج دختر و پنج پسر بودند، خواسته شد تا 36 کلمه با ساختار CVC را که متشکل از همخوان‌های انسدادی آغازه و پایانۀ یکسان و واکه‌های زبان فارسی بودند تکرار کنند. کلمات موردنظر با استفاده از میکروفون شور و نرم‌افزار پرت ضبط شد. سپس مقادیر بسامد سازه‌های اول و دوم برای هر واکه اندازه‌گیری و مقایسه شد. نتایج نشان داد که کودکان دارای اختلال شنوایی واکه‌های [u, i, e, ᴂ] را در جایگاهی افتاده‌تر نسبت­به کودکان بدون اختلال شنوایی تولید می‌کنند. واکۀ [a] در کودکان کاشت حلزون شنوایی در جایگاهی افتاده‌تر و واکۀ [o] در کودکان دارای اختلال شنوایی در جایگاهی افراشته‌تر نسبت­به کودکان بدون اختلال شنوایی تولید می‌شود. در حالی که واکۀ [a] در کودکان دارای سمعک در جایگاهی افراشته‌تر نسبت­به کودکان بدون اختلال شنوایی تولید می‌شود. به‌علاوه، ‌تمامی واکه‌هایِ کودکان کاشت حلزون شنوایی و واکه­های ᴂ] [u, i, e, a, در کودکان دارای سمعک در جایگاهی پیشین‌تر نسبت­به کودکان بدون اختلال شنوایی تولید می‌شوند. کودکان دارای سمعک دارای کوچک‌ترین فضای واکه‌ای در بین افراد شرکت­کننده در تحقیق هستند، درحالی ‌که فضای واکه‌ای کودکان کاشت حلزون شنوایی تفاوت فاحشی با فضای واکه‌ای کودکان بدون اختلال شنوایی نداشت. جنسیت نیز بر بسامد سازۀ اول واکه[a] و بسامد سازۀ دوم واکه [i] تأثیری معنادار داشت.