تأثیر ارزیابی پویا و غیرپویا بر درک یادگیرندگان زبان انگلیسی سطح متوسط از کنش های گفتاری معذرت خواهی و درخواست

نویسندگان

1 دانشیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران

2 دانشجوی دکتری آموزش زبان انگلیسی، گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران

3 کارشناسی ارشد آموزش زبان انگلیسی، گروه آموزش زبان انگلیسی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران.

doi
چکیده

پیروِ پیدایش رویکردها و روش­های نوین در حوزۀ تدریس زبان انگلیسی، ارزیابی زبان دست­خوش تغییرات بسیار اساسی شده است و روش­های سنتی جای خود را به ارزیابی­ پویا داده­اند. ارزیابی پویا مبتنی ­بر نظریۀ اجتماعی ـ فرهنگی ویگوتسکی (1978) و منطقۀ مجاور رشد است. اگرچه رویکرد ارزیابی پویا برای بیشتر جنبه­های یادگیری زبان دوم کاربرد دارد، اما به­ندرت در جهت بررسی روند توسعه و تکامل منظورشناسی بین­زبانی تحقیقی انجام نشده است. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر ارزیابی پویا بر درک کنش­های گفتاری معذرت­خواهی و درخواست­ در میان زبان­آموزان زبان انگلیسی سطح متوسط در ایران نگاشته شده است. در این راستا، تعداد 66 زبان­آموز زبان انگلیسی سطح متوسط که در آموزشگاه زبان شکوه در شهرستان کلاله مشغول به تحصیل بوده­اند، برحسب نمره­هایشان در آزمون تعیین­سطح آکسفورد انتخاب و سپس به سه گروه تقسیم شدند: گروه ارزیابی غیرپویا، گروه ارزیابی پویا و گروه شاهد. در این پژوهش از طرح پیش­آزمون ـ پس­آزمون استفاده شده­ است. برای ارزیابی توانش منظورشناختی در این تحقیق، در دوران پیش و پس از مداخله، آزمون درک منظورشناسی شنیداری بیرجندی و درخشان (2014) اجرا شده ­است. اعضای شرکت­کننده در این تحقیق، هشت جلسۀ آموزش 45 دقیقه­ای را در قالب کلیپ­های ویدئویی منتخب از فصل­ها و بخش­های مختلف 13 Reasons Why و Suits دریافت کردند. نتایج حاصل از آزمون تحلیل واریانس یک­متغیره نشان داده که میان این سه گروه، تفاوت­ معنادار آماری وجود داشته ­است و نتایج به­دست­آمده از آزمون تعقیبی توکی نیز حاکی از آن بوده که گروه ارزیابی پویا، نسبت­به دو گروه ارزیابی غیرپویا و شاهد، عملکرد بهتری داشته ­است. پژوهش حاضر کاربردهای قابل­ملاحظه­ای برای معلمان، زبان­آموزان و طراحان مواد آموزشی خواهد داشت.