تاثیر رقابتپذیری بر رشد اقتصادی (مطالعه موردی کشورهای عضو WEF)
نویسندگان
1
2 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
doi
10.22054/joer.2020.11903چکیده
محققان زیادی بر اهمیت رقابت پذیری یک اقتصاد در بهبود روند رشد اقتصادی تاکید کردهاند؛ با این وجود، مطالعاتی که بهصورت کمی به تحلیل ارکان مختلف رقابت پذیری در یک اقتصاد و تاثیر آن بر افزایش رشد اقتصادی پرداخته باشند، بسیار محدود است. بنابراین،، هدف مطالعه حاضر، پر کردن شکاف موجود در ادبیات رشد اقتصادی و نیز بررسی تاثیر متغیر رقابتپذیری بر رشد اقتصادی در مراحل مختلف توسعهیافتگی کشورها است. در این راستا با استفاده از دادههای 81 کشور عضو مجمع جهانی اقتصاد در سه گروه کشورهای منبعمحور، کارایی محور و نوآوری محور برای سال های 2017- 2008 و از طریق روش اقتصادسنجی گشتاورهای تعمیم یافته ( GMM )، تاثیر ارکان رقابت پذیری ملی بر رشد اقتصادی بررسی شده است. نتایج بیانگر این است که تاثیر نهادها، زیرساختها، آموزش عالی، پیچیدگی کسبوکار و نوآوری در هر سه گروه کشورها بر روند رشد اقتصادی مثبت و معنادار است. همچنین تاثیر ارکان کارایی بازار کار، توسعه بازار مالی و محیط اقتصاد کلان تنها در کشورهای کاراییمحور و نوآوریمحور معنادار شده است و رکن آموزش ابتدایی و بهداشت فقط در کشورهای منبعمحور معنادار بوده است. همچنین تاثیر ارکان کارایی بازار کالا و اندازه بازار فقط در کشورهای نوآوریمحور بر روند رشد اقتصادی معنادار بوده است و در رکن آمادگی در فناوری تنها برای کشورهای نوآوریمحور معنادار نبوده است. بهطور خلاصه نتایج ناشی از تخمین مدل بیانگر این است که تاثیر عوامل رقابت پذیری بر سطح رشد اقتصادی در کشورهای مختلف با توجه به میزان شاخصهای توسعهیافتگی کشورها متفاوت است.