ارزیابی میزان آسیبهای اجتماعی مجتمعهای مسکونی اقشار کمدرآمد بر اساس ابعاد کالبدی(نمونه موردی: شهر جدید صدرا)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
2 دانشجوی دکتری معماری، گروه معماری، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران
3 استادیار گروه معماری، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.
doi
10.22034/jgeoq.2022.312319.3377چکیده
تامین مسکن برای اقشارکمدرآمد یکی از چالشهای مهم به ویژه در کشورهای درحال توسعه میباشد و عدم تامین مسکن مناسب منجر به افزایش آسیبهای اجتماعی میشود. لذا، پژوهش حاضر ارزیابی میزان آسیبهای اجتماعی مجتمعهای مسکونی اقشار کمدرآمد بر اساس ابعاد کالبدی را مدنظر قرار داده است. در تحقیق حاضر با توجه به ماهیت و نوع پژوهش که بهصورت توسعه ای-کاربردی میباشد و روش انجام آنکه توصیفی-تحلیلی است. قابل ذکر است که برای گردآوری دادهها از پرسشنامه و مصاحبه بهعنوان ابزارهای اصلی بهره برده شده است. در این پژوهش، پرسشنامهها توسط افراد جامعه آماری و بهصورت نمونهگیری تصادفی توزیع و تکمیل شدند.جامعه آماری ساکنین مجتمعهای مسکونی اقشار کم درآمد در شهرجدید صدرا میباشد که معادل 35318نفر است. برای محاسبه حجم نمونه تحقیق از فرمول کوکران استفاده شده است که معادل 380 نفر محاسبه گردیده است. همچنین، برای تجزیهوتحلیل دادهها از نرمافزار تحلیل آماری آموس به کمک مدل معادلات ساختاری استفادهشده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که در جهت کاهش آسیبهای اجتماعی در مجتمعهای مسکونی اقشار کمدرآمد مولفههای کالبدی همچون حس تعلق، مبلمان و زیر ساختها، نظام عملکردی، دسترسی، نور و روشنایی، نظام فعالیتی-کاربری، کالبدی-فضایی، و منظر و فضای سبز میتوانند اثرگذار واقع شوند. بر اساس مولفههای ذکر شده نیز راهکارهایی همچون بستر سازی فعالیتهای مشارکتی جهت شناخت همسایگان از یکدیگر و گسترش روابط اجتماعی آنها، توجه به وجود فضاهای باز و نیمه باز در راستای بهرهوری مناسب و کنترل دسترسی به آنها و تنوع فضایی و فعالیتی در فضاهای عمومی مجتمعهای مسکونی افزایش یابد و .... ارائه شده است.