تحلیل چینخوردگی جناغی تنگ ماغر در کمربند چینخورده-رانده زاگرس، شمال بهبهان
نویسندگان
1 دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
چین جناغی یک نوع خاص از چینخوردگی هاست که در طبقهبندی هندسی چینها قرار داده میشوند. نمونهای از این نوع چینها در ناودیس جناغی تنگ ماغر، واقع در یال جنوبی تاقدیس کوه بنگستان، در شمال بهبهان و در استان خوزستان دیده شده است. این ناودیس جناغی در کمربند ساده چینخورده زاگرس واقع شده است و رخنمون اصلی آن را سازند سروک تشکیل میدهد. برداشتهای صحرایی انجام شده و انتقال آنها به استریونت و تحلیل استریوگرافی آنها نشان میدهد که موقعیت فضایی سطح محوری چین عبارت است از N42°Wو 22°SWو اثر سطح محوری برابر با N45°W و سازوکار چین با استفاده از مدل تعریف شده رمزی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. پارامترهای مرتبط به چین های جناغی بر اساس روش رمزی برای ناودیس جناغی تنگ ماغر محاسبه شده است و بر این اساس مقادیر به دست آمده عبارتند از (1) لغزش کلی بین لایههای مقاوم و نامقاوم برابر است با Sr= 0.133، (2) کرنش برشی میانگین موازی با لایهبندی برابر است با γr= 0.267، (3) لغزش در طول مرزهای هر لایهی مقاوم برابر است با St1= 4.8°، (4) کرنش برشی میانگین موازی با لایهبندی برابر است با γt1= 15°، (5) لغزش در طول مرزهای لایههای نامقاوم در یالهای چین برابر است با St2= 4.667° و(6) کرنش برشی میانگین موازی با لایهبندی برابر است با γt2= 58.664. نوع این چین در ردهبندی رمزی از نوع چینهای رده 3 (چین با خطوط همشیب واگرا در کمان داخلی و ضخامت کمتر در یالها نسبت به لولا) و در ردهبندی فلوتی با توجه به زاویه بین یالی آن (i=15°)، از نوع چینهای تنگ، و با توجه به میل خط لولا و شیب سطح محوری در رده چینهایی با میل خط لولا نسبتا مایل تعیین شده است. به نظر میرسد سازوکار تشکیل این ناودیس جناغی به صورت قرار گرفتن آن در ترادفی از لایههای مقاوم و نامقاوم میباشد که بعد از تشکیل ساختار لولای پیازیشکل، و در نهایت لغزش بین لایهها با یک شکستگی در یال جنوبغربی و تغییر شکل شدید برخی لایهها در این یال خاتمه یافته است.