بررسی و تحلیل پارادایم اساسی قرآن در بیداری اسلامی با تأکید بر نظر قرآن پژوهان معاصر
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
2 دکترای علوم سیاسی، دانشکده شهید محلاتی ره، قم، ایران.
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران، ایران.
doi
چکیده
قرآن کتابی هدایتگر و بهترین مرجع برای دستیابی و سعادت است، کتابی است که برای هر مسألهای پاسخی روشن و کامل دارد. یکی از ویژگیهای برجسته هدایتی- تربیتی قرآن بیداری بخشی و ارائه راهکارهای مناسب برای تمامی زمانها است. نزول قرآن در دوران تاریک جهالت و بیدادگری، پیامبیداری و پیامبر، رسول بیداری بود. واکاوی کلید واژة ذکر و نیز مفاهیم قصص و امثال قرآن و بسیاری از آیاتی که در مورد روز حسابگری نازل شده است روشنگر فرازهای بیدارگری در قرآن است. بررسی جامعه شناختی ملتهای مسلمان در اوج بیدادگری نشان میدهد که قرآن تنها نسخه نجاتبخشی بوده است که بدان تمسک جستهاند. قرن 14 در سدههای اخیر از قرنهایی است که بازگشت به قرآن و اقبال به نگارش آثار قرآنپژوهی با تأکید بر بیداربخشی مسلمانان به اوج خود رسیده است. این مقاله در نظر دارد با اشاره به مهمترین فرازهای بیدارگری در قرآن و نیز گذاری بر مهمترین آثار و صاحبان قرآن پژوهی به جایگاه قرآن به عنوان تنها مرجع بیدارگری در هر عصری تأکید ورزد.
