نقش رهبری معنوی در عملکرد شغلی با میانجیگری سرمایه اجتماعی در کارکنان دانشگاه بوعلی سینا
نویسندگان
1
2
doi
چکیده
دانشگاه به عنوان یک سازمان آموزشی نیازمند محیطکاری غنی و معنادار است، اما معنادار کردن محیطکار نیازمند رهبرانی است که قادر به پیوند عمیق ارزشهای فردی کارکنان با رسالتهای سازمان باشند، طوری که این پیوند سبب افزایش تعاملات فرد- سازمان و موجب بهبود عملکرد شغلی کارکنان گردد.هدف پژوهش حاضر بررسی نقش رهبری معنوی در عملکرد شغلی کارکنان با میانجیگری سرمایه اجتماعی بود. جامعه پژوهش کلیه کارکنان دانشگاه بوعلی سینا بود که از این جامعه با روش نمونهگیری تصادفیطبقهای و بر مبنای جدول مورگان نمونهای به حجم 242 نفر انتخاب شد. از پژوهش همبستگی جهت تبیین روابط متغیرها در قالب یک مدل استفاده شد. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه های استاندارد رهبری معنوی، پرسشنامه سرمایه اجتماعی) و پرسشنامه عملکرد شغلی استفاده شد. پایایی و روایی پرسشنامه هابا استفاده از تکنیکهای آلفای کرانباخ و تحلیل عاملی تأییدی تعیین شدند. جهت تحلیل دادهها از تکنیک مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد که رهبری معنوی دارای رابطه مثبت و معنادار با عملکرد شغلی کارکنان و سرمایه اجتماعی آنان است، سرمایه اجتماعی کارکنان رابطه مثبت و معنادار با عملکرد شغلی کارکنان دارد و رهبری معنوی بهواسطه سرمایه اجتماعی کارکنان دارای رابطه مثبت و معنادار با عملکرد شغلی کارکنان دارد.