فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

یکی از خصوصیات عمده فضاهای سبز عمومی (پارک­ها)، دسترسی­های محلی به این فضاها و تقویت حس تعلق مکانی است. پارک­­ها می­توانند مکانی مناسب برای پاتوق­های اجتماعی و افزایش تبادل اطلاعات بین ساکنان محلات اطراف شوند لیکن در بسیاری از موارد نیز منجر به کاهش شاخص­های پایداری و رضایت جمعی در محدوده می­شوند. در این مطالعه با بهره­گیری از 16 شاخص تاثیرگذار در حیات آتی یک پارک ، میزان پایداری آنها مشخص شده­است. برای تحلیل داده­ها، از مدل تاپسیس و از آزمون­ تحلیل واریانس استفاده شده­است. این محاسبه به تعیین پایداری در محدوده پارک­های اطراف کمک کرده و زمینه را برای برنامه­ریزی­های اصولی و بنیادین فراهم می­آورد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که پارک­ها با کارکرد محلی و همسایگی به ترتیب با 75/0 و 49/0 امتیاز دارای بیشترین و پارک­های ناحیه­ای و منطقه­ای با 45/0 و 33/0 امتیاز دارای کمترین میزان شاخص­های پایداری در منطقه هستند. همچنین نتایج پژوهش بر اساس نظر پرسش شوندگان، پارک­های با کارکرد محلی بیشترین پایداری و پارک­های با کارکرد شهری – منطقه­ای کمترین پایداری را داشته­اند.