اثر تودههای پهنبرگ بومی و سوزنیبرگ غیر بومی بر ترکیب و تنوع پوششهای کف زیر آشکوب در جنگل سردآبرود مازندران
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، صندوق پستی 578
2 ایران، ساری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، گروه علوم و مهندسی جنگل
3 گروه علوم و مهندسی جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، صندوق پستی 578، ساری، جمهوری اسلامی ایران
4 گدانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی نور، دانشگاه تربیت مدرس، نور، جمهوری اسلامی ایران
doi
چکیده
با توجه به اهمیت و حساسیت عملیات جنگلکاری و در عین حال بازگردانیدن و سرعت بخشیدن به روند احیا و بازسازی مناطق مخروبه جنگلی تا رسیدن به جنگل پیشگام و هدایت جنگلکاری تا عملیات پرورشی تنککردن، تحقیق حاضر در نظر دارد تاثیر جنگلکاری با گونههای پهنبرگ بومی و سکویا با جنگل طبیعی در رویشگاه جنگلی سردآبرود واقع در استان مازندران را بررسی کند. بدین منظور سطح چهار هکتار از هریک از تودههای جنگل طبیعی، سکویا، پلت، پلت-توسکا و توسکا مورد بررسی قرار گرفت. در هر یک از تودهها تعداد 16 قطعه نمونه مربعی شکل به ابعاد 20 متر ×20متر برداشت شد. برای مقایسه تنوع گونهای در هریک از مناطق مورد مطالعه، از شاخصهای تنوع گونهای، غنا و یکنواختی استفاده گردید. گونههای Carex sylvatica L. -Oplismenus undulatifolius(Ard.)P. Beauv- Pteris cretica L.- Viola alba L.- Microstegium vimenium (Trin.)- Ruscus hyrcanus Woron.- Rubus persicus Bioss. در تمامی مناطق مورد مطالعه حضور داشتند. بالاترین تنوع پوشش کف مربوط به جنگل طبیعی بوده و بیشترین مقدار شاخصهای سیمپسون (94/0) و شانونوینر (17/3)، کامارگو (49/0) و اسمیتوویلسون (24/0) در منطقه جنگل طبیعی و بیشترین مقدار شاخص مارگالف (34/7) و منهینیک (78/4) به توده جنگلکاری با سکویا اختصاص داشت. در پژوهش حاضرجنگلکاریهای تک کشتی مسبب کاهش سطح تنوع زیستی شدهاند، در حالی که جنگلکاری آمیخته به لحاظ تنوع گونهای رضایت بخش بوده است. لذا توصیه میشود، در مدیریت بومسامانههای تخریب یافته و در عین حال حفظ کمیت و پایداری بلند مدت عرصههای جنگلکاری شده، نگهداشت تودههای طبیعی در اولویت قرار گیرد.