آسیبشناسی بافت روده در فیلماهی Huso huso پرورشی تغذیه شده با نانوذرات سلنیوم و آهن
نویسندگان
1 انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، رشت، گیلان، ایران
2 انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، رشت، گیلان، ایران
3 انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، رشت، گیلان، ایران
4 انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، رشت، گیلان، ایران
5 انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، رشت، گیلان، ایران
doi
10.22124/janb.2025.29961.1283چکیده
این مطالعه با هدف بررسی تأثیر سطوح مختلف نانوذرات سلنیوم (Se-NPs) و نانوذرات آهن (Fe-NPs) بر ساختار بافت روده فیلماهی (Huso huso) پرورشی انجام شد. تعداد 135 عدد فیلماهی پرورشی (با میانگین وزنی 3/32 ± 4/276 گرم و میانگین درازای کل 2 ± 40 سانتی متر) به طور تصادفی در 27 مخزن فایبرگلاس در 9 تیمار مختلف با 3 تکرار توزیع شدند. تیمارها شامل تیمار 1: شاهد (بدون افزودن نانوذرات)، تیمار 2: mg/kg Se-NPs 1، تیمار 3: mg/kg Se-NPs 2، تیمار 4: mg/kg Fe-NPs 100، تیمار 5: mg/kg Fe-NPs 100 + mg/kg Se-NPs 1، تیمار 6: mg/kg Fe-NPs 100 + mg/kg Se-NPs 2، تیمار 7: mg/kg Fe-NPs 200، تیمار 8: mg/kg Fe-NPs 200 + mg/kg Se-NPs 1، تیمار 9: mg/kg Fe-NPs 200 + mg/kg Se-NPs 2 بود. میزان غذادهی به ماهیها در طی دوره پرورشی بر اساس وزن و درجهحرارت آب 3-2% زیتوده بود و روزانه در سه نوبت (ساعات 8، 15 و 21) و به مدت 8 هفته انجام شد. در پایان آزمایـش از بافت روده شـش ماهی از هر تیمار نمونهبرداری شد. نمونهها طبـق روش استاندارد بافتشناسی با استفاده از دستگاه عملآوری بافت، آبگیری، شفافسازی، پارافینه و قالبگیری شدند. سپس توسط دستگاه میکروتوم برش داده شد و با روش هماتوکسیلین-ائوزین (H&E) رنگآمیزی و توسط میکروسکوپ نوری بررسی شدند. آسیبهای مشاهده شده در بافت روده شامل استحاله (دژنراسیون) پرزها، نفوذ یاخته های التهابی در لایه زیر مخاطی، نفوذ یاخته های التهابی در لایه عضلانی، پرخونی (زیر لایه سروزی) و نکروز در لایه عضلانی بود. در مجموع کمترین میزان آسیب در تیمار 5 (برابر با شاهد) و سپس تیمار 8 مشاهده شد. نتایج نشان میدهد که استفاده تلفیقی از نانوذرات آهن و سلنیوم به ترتیب با دوزهای 100 میلیگرم نانوذره آهن و 1 میلیگرم نانوذره سلنیوم در هر کیلوگرم جیره غذایی فیلماهی مناسبتر است.