بررسی اثرات زیستمحیطی حذف یارانه حاملهای انرژی در بخش صنعت
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
2 دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
3 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
چکیده
هدف این پژوهش بررسی میزان تغییر در انتشار آلایندههای زیستمحیطی ناشی از مصرف حاملهای انرژی در بخش صنعت بعد از حذف یارانه آنها است. برای این منظور ابتدا توابع تقاضا برای این حاملها در بخش صنایع دو رقمی برای سالهای 1374 تا 1386 تخمین زده شد. روششناسی مورد استفاده در ابتدا مبتنی بر تابع هزینه ترانسلوگ دومرحلهای است که در مرحله اول توابع تقاضا برای زیر مدل انرژی (برق، گازوئیل و سایر حاملهای انرژی) و در مرحله دوم توابع تقاضا برای نهادههای بخش صنعت (سرمایه، نیروی کار و انرژی) را تخمین زدهایم. سپس با استفاده از محاسبه کششهای قیمتی، میزان تغییر در مصرف حاملهای انرژی بعد از حذف یارانه آنها را محاسبه نمودیم. در نهایت، با استفاده از ضرایب انتشار آلودگی و میزان تغییر در مصرف هر یک از حاملها، میزان تغییر در انتشار آلایندهها را بدست آوردهایم. مهمترین دستاوردهای این تحقیق عبارتند از: 1- کشش خودقیمتی پیندیک برای الکتریسیته نشان میدهد که با یک درصد افزایش در قیمت الکتریسیته، مقدار مصرف آن برای صنایع مورد بررسی حدود 78/0 درصد کاهش مییابد. 2- کشش خودقیمتی پیندیک برای گازوئیل بیانگر این است که با یک درصد تغییر در قیمت این حامل انرژی، مصرف آن حدود 34/0 درصد در جهت عکس تغییر قیمت، تغییر میکند. 3- بزرگترین کشش خودقیمتی پیندیک برای سایر حاملهای انرژی بدست آمده است. این کشش این مفهوم را دربر دارد که با یک درصد تغییر در قیمت سایر حاملهای انرژی، میزان مصرف آنها بیش از 87/0 درصد کاهش مییابد. 4- بیشترین میزان کاهش آلودگی برای هر یک از حاملهای انرژی، مربوط به انتشارات 2 CO است.البته بیشترین گاز آلاینده منتشر شده در صنایع مورد بحث نیز به انتشارات 2 CO برمیگردد.