اثر دوره‌های محدودیت پروتئینی بر عملکرد رشد و تغذیه، ترکیب بدن و فعالیت برخی آنزیم‌های گوارشی ماهی تیلاپیای قرمز (Oreochromis mossambicus × Oreochromis niloticus)

نویسندگان

1 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، خوزستان

2 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، خوزستان

3 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، خوزستان

doi
10.22124/janb.2025.29564.1270
چکیده

هدف از این مطالعه، بررسی اثر دوره‌های محدودیت پروتئینی بر عملکرد رشد و تغذیه، ترکیب بدن و فعالیت برخی آنزیم‌های گوارشی ماهی تیلاپیای قرمز (Oreochromis mossambicus × Oreochromis niloticus) به مدت 8 هفته با میانگین وزن اولیه 13/0± 5 گرم بود. ماهیان در 6 گروه مورد آزمایش قرار گرفتند که هر گروه دارای 3 تکرار بود. تیمار شاهد: تغذیه ماهیان با جیره غذایی حاوی پروتئین بهینه 38%، تیمار 1: جیره غذایی با محدودیت پروتئین 32%، تیمار 2: تغذیه ماهیان یک روز در میان به ترتیب با جیره محدودیت پروتئین 32% و پروتئین 38%، تیمار 3: تغذیه ماهیان یک هفته در میان به‌ترتیب با جیره محدودیت پروتئین 32% و پروتئین 38%، تیمار 4: تغذیه ماهیان 3 هفته (اول) با محدودیت پروتئین 32% و 5 هفته (دوم) با پروتئین 38%، تیمار 5: تغذیه ماهیان 4 هفته (اول) با محدودیت پروتئین 32% و 4 هفته (دوم) با پروتئین 38% بود. نتایج نشان داد شاخص‌های رشد و تغذیه در تیمار 4 فاقد اختلاف معنی‌دار با تیمار شاهد بود (05/0P>). بیشترین مقدار پروتئین و کمترین مقدار چربی بدن در تیمار شاهد بدست آمدکه اختلاف معنی‌دار با تیمار 4 و تیمار 5 نداشت (05/0P>). مقدار رطوبت و خاکستر لاشه در بین تیمارهای محتلف آزمایشی فاقد اختلاف معنی‌دار بود (05/0P>). بیشترین فعالیت آنزیم گوارشی پروتئاز کل، تریپسین، کیموتریپسین و لیپاز در تیمار شاهد مشاهده شد که اختلاف معنی‌دار با تیمار 4 و5  نداشت (05/0P>). در انتها نتایج نشان داد که تیمار 4 می­تواند رشد جبرانی مناسبی را در پایان داشته باشد.