تأثیر تراکم در رشد و زندهمانی ماهی سفید Rutilus frisii (Nordmann, 1840) پرواری در استخر خاکی
نویسندگان
1 سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، پژوهشکده آبزی پروری آبهای داخلی، بندر انزلی، گیلان
2 سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، تهران، تهران
3 سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، پژوهشکده آبزی پروری آبهای داخلی، بندر انزلی، گیلان
4 مرکز بازسازی و حفاظت از ذخایر ژنتیکی ماهیان شهید انصاری رشت، اداره کل شیلات استان گیلان، گیلان
5 سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، تهران، تهران
6 سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، تهران، تهران
doi
10.22124/janb.2025.29664.1274چکیده
ماهی سفید (Rutilus frisii) گونهای منحصربه فرد از ماهیان استخوانی بومی در سواحل ایرانی دریای خزر است که می تواند یکی از ماهیان مناسب برای معرفی به صنعت آبزی پروری ایران باشد. در این تحقیق عملکرد رشد و ماندگاری ماهی سفید پرورشی در مرحله پرواری با میانگین وزنی 21/7 ± 89/60 گرمی در دو تراکم 5600 و 8000 عدد در هکتار در استخرهای خاکی 700 مترمربعی در دوره پرورش 3 ماهه ارزیابی شد. نتایج نشان داد که با افزایش تراکم، عملکرد رشد ماهی سفید کاهش معنی دار پیدا کرد (01/0≥P). میانگین درصد افزایش وزن در تیمارهای اول و دوم به ترتیب 04/102 ± 62/248 و 51/49 ± 58/115 و میانگین ضریب تبدیل غذایی به ترتیب 92/0 ± 15/2 و 64/1 ± 23/4 به دست آمد و اختلاف بین تیمارها معنی دار بود (01/0≥P)، ولی بین تیمارهای 1 و 2 در میزان ماندگاری بچه ماهیان پرورشی در پایان دوره پرورش اختلاف معنی دار نبود و به ترتیب 43/2 ± 58/80 و 51/3 ± 07/76 درصد به دست آمد (01/0≤P). میزان تولید محصول نهایی در تیمار 1 بیش از تیمار 2 و به ترتیب 55/109 ± 51/1646 و 94/88 ± 91/1589 کیلوگرم/هکتار بود، ولی اختلاف بین تیمارها معنی دار نبود (01/0≤P). به طور کلی، نتایج این تحقیق نشان داد که پرورش بچه ماهی سفید در استخرهای خاکی در مرحله پرواری با تراکم 5600 عدد در هکتار برای دستیابی به عملکرد بهتر ماهی سفید مناسبتر است.
