عملکرد غذای زنده و خشک در زمان عادت پذیری مرحله گذار بر رشد، زنده مانی و تغییرات آنزیم های گوارشی لارو تاسماهی سیبری (Acipenser baerii Brandt, 1869)
نویسندگان
1 انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، گیلان
2 انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، گیلان
3 انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، گیلان
4 مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
5 انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، گیلان
6 انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، گیلان
7 انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، گیلان
8 شرکت گوار کویر آریا، رفسنجان، کرمان
9 انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، گیلان
10 انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، گیلان
11 انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، گیلان
12 انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، گیلان
doi
10.22124/janb.2024.28696.1259چکیده
در این مطالعه، اثرات تغذیه با غذای فرموله شده و انواع غذاهای زنده بر رشد، زنده مانی و فعالیت آنزیمهای گوارشی در لارو تاسماهی سیبری (Acipenser baerii) طی 34 روز بررسی شد. تعداد 1500 عدد لارو با میانگین وزن اولیه 00/0 ± 24/0 گرم بهطور تصادفی در 15 تشتک پلاستیکی (100 لارو به ازای هر حوضچه) 50 لیتری و ارتفاع 30 سانتیمتر در سه تیمار و سه تکرار توزیع شدند. تیمارها شامل تغذیه با لارو منجمد شیرونومید (CH)، زی توده منجمد آرتمیا (Ar)، نسبت مساوی مخلوطی از زی توده آرتمیا + شیرونومید (M)، نسبت مساوی مخلوط زی توده آرتمیا، شیرونومید، غذای کنسانتره (MF) و 100% جیره فرموله (FD) بودند. در تمامی تیمارها هر سه روز، 10% از میزان غذای زنده مصرفی کاسته و به جیره فرموله اضافه شد. ماهیها با جیره های آزمایشی 12 بار (هر دو ساعت یکبار) تا حد سیری تغذیه شدند. وزن و زیتوده نهایی لاروهای تغذیه شده با تیمار CH نسبت به ماهیان تغذیه شده با تیمارهای M و MF به طور معنی دار بالاتر بود (05/0>P). به علاوه، بالاترین مقادیر آنزیم های پپسین، تریپسین و آمیلاز در تیمارهای CH و FD مشاهده شد (05/0>P). نتایج مطالعه حاضر حاکی از آن است که تغییرات فیزیولوژیک و ریختشناسی در لارو تاسماهی سیبری بهخصوص در مراحل ابتدایی چرخه زندگی بهسرعت انجام میشود. از اینرو، میتوان از جیره فرموله شده متناسب با نیازمندی غذایی با قابلیت هضم و جذب گوارشی بالا، بهطور مستقیم از شروع تغذیه خارجی استفاده کرد. همچنین، استفاده از لارو منجمد شیرونومید بهعنوان جیره مکمل در مرحله گذار به سبب ارتقای هضمپذیری، تضمین زندهمانی و کاهش هزینه تولید توصیه می شود.