فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کرم نرئیس Hediste diversicolor به عنوان غذای زنده در تغذیه ماهیان با ارزش شیلاتی مانند ماهیان خاویاری و آبزیانی مانند میگو از اهمیت ویژه­ای برخوردار است. در مطالعه حاضر، 48000 عدد کرم نرئیس (با میانگین وزنی mg 37) در قالب طرح کاملاً تصادفی در 12 مخزن 50 لیتری در قالب 4 تیمار و 3 تکرار (با تراکم 4000 عدد کرم در هر مـترمربع) توزیع شدند. تیمار­ها شامل شاهد (بدون افزودن نانوذرات)، T1: mg/kg ۵۰ نانوذرات آهن +mg/kg  5/0 نانوذرات سلنیوم؛ T2: mg/kg ۱۰۰ نانوذرات آهن + mg/kg 1 نانوذرات سلنیوم؛ T3: mg/kg ۲۰۰ نانوذرات آهن +mg/kg  2 نانوذرات سلنیوم بود. بر اساس نتایج به دست آمده پس از 12 هفته پرورش، با افزایش میزان نانوذرات سلنیوم و آهن در جیره­غذایی میزان زی­توده نهایی، افزایش زی­توده و درصد بازماندگی کرم­های نرئیس افزایش یافت و این افزایش نسبت به گروه شاهد اختلاف معنی­دار داشت (05/0>P). با افزایش میزان سلنیوم و آهن در تیمار­ها طول L3 (درازای سه بخش اول شامل پروستومیوم، پریستومیوم و اولین بند کرم) به صورت معنی­دار کاهش یافت و T2 و T3 نسبت به شاهد درازای L3 کمتری داشتند. بیشترین درصد بازماندگی در T2 (5/65%) و T3 (6/66%) و بیشترین میزان زی­توده نیز در T3 (g/m2 8/1514) مشاهده شد. کمترین میزان ضریب تبدیل غذایی به میزان 57/0 و 54/0 نیز به ترتیب در تیمارهای T2 و T3 مشاهده شد که نشان‌دهنده اثر مثبت این نانو­مکمل بر بهبود ضریب تبدیل غذایی است. بنابراین، استفاده تلفیقی از نانوذرات سلنیوم به میزان mg/kg 2 با mg/kg 200 نانوذرات آهن نسبت به جیره شاهد و نیز دیگر سطوح ترکیبی این دو نانوذره، تأثیر بهتری بر رشد و بازماندگی کرم نرئیس دارد.