بررسی نشانه شناختی راهپیمایی اربعین بر مبنای الگوی پیرس
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه گیلان
doi
10.22034/jcsc.2024.112169.1968چکیده
راهپیمایی اربعین به عنوان یکی از بزرگترین تجمعات مسلمانان از منظرهای مختلف اجتماعی، فرهنگی و..قابل بررسی است. یکی از مهمترین روشهای علمی و بینارشتهای برای تفسیر این آیین سنتی، بررسی نشانه شناختی رمزگان مندرج در کیفیت برگزاری آن است. چارلز سندرس پیرس در بررسی نشانهها الگویی دو وجهی از شناخت رمزگان ارائه داده که میتوان به جنبههای زیبایی شناسی و تحلیلی و تفسیری آنها پی برد. این الگو از سه نوع نشانه بهره میگیرد. نشانههای نمادین، نشانههای شمایلی و نشانههای نمایهای. این سه نوع نشانه در متون به شکل مجزا یا به صورت مجموعهای از نشانهها در تقابلهای دوگانه نشان داده میشوند. در این پژوهش بر مبنای الگوی نشانه شناسی پیرس روابط عناصر کیفی مراسم راهپیمایی اربعین برای تولید معنا در نظام نشانهای فرهنگی و اجتماعی بررسی شده است. بر اساس نتایج به دست آمده نشانههای اولیه در این آیین معنوی بر دلالتهای ثانویه و ضمنی نظیر ارزشهای عاطفی و اجتماعی و..ارجاع میدهند. در این پژوهش مجموعه رمزگان بازنمایی شده برای نشان دادن سطوح دلالتهای ایدئولوژیک و رمزگان اجتماعی از سفرنامهای به نام «درنگی در نجف» استخراج شده است. پس از آن تقابلهای نشانهای به همراه تفسیر آن در شش عنوان شامل تنوع ارادت، همذات پنداری، شیوههای عزاداری، موکب و میراث، شیوه عزاداری خلوت و جلوت و زنان نشان داده شد.