تأثیر سطوح مختلف پودر زنجبیل (Zingiber officinale) بر شاخص های رشد، ترکیب شیمیایی بدن و شاخص های ایمنی غیراختصاصی در شاه میگوی قرمز باتلاق (Procambarus clarkii)

نویسندگان

1 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، گیلان

2 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، گیلان

3 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، گیلان

4 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، گیلان

doi
10.22124/janb.2024.27799.1248
چکیده

در این مطالعه، تأثیر سطوح مختلف پودر زنجبیل جیره بر شاه میگوی قرمز باتلاق (Procambarus clarkii) بررسی شد. تعداد 120 قطعه شاه میگو با میانگین وزنی 05/0 ± 80/2 گرم به‌صورت تصادفی بین 12 آکواریوم توزیع و سپس به مدت 8 هفته با جیره‌های حاوی صفر، 5/0، 1 و 5/1 درصد پودر زنجبیل تغذیه شدند. پس از اتمام دوره تغذیه، تمامی شاه­ میگو‌ها از ‌نظر شاخص‌های رشد، ترکیبات شیـمیایی بـدن و شاخص­های ایمنی غیراختصاصی بررسی شدند. بر اساس نتایج، شاخص‌های رشد و نرخ بقا در تیمار 1%  بالاتر از دیگر گروه‌های آزمایشی بود (05/0>P). علاوه‌ بر این، تیمار 1%، بالاترین بازده پروتئین، چربی و کم‌ترین ضریب تبدیل غذایی را نشان دادند (05/0>P). بر اساس نتایج سنجش تقریبی ترکیبات شیمیایی بدن، میزان پروتئین خام در تیمار 1% به‌طور معنی‌دار افزایش یافت (40/0 ± 16/10 درصد) و میزان چربی خام در تیمار 5/1% به‌طور معنی‌دار کاهش یافت. کم‌ترین میزان خاکستر و بیش­ترین میزان رطوبت بدن نیز در تیمار 5/1%  مشاهده شد. علاوه‌ بر این، اختلاف معنی‌داری بین تیمار‌های 5/0 و 1% در مورد میزان هموسیت‌ کل مشاهده نشد (05/0P>) و کم‌ترین میزان به­ترتیب مربوط‌ به تیمار 5/1% و گروه شاهد بود. میزان یاخته‌های نیمه‌گرانولار در تیمار 1%  به‌طور معنی‌دار بالاتر بود (04/0 ± 38/6) و میزان یاخته‌های هیالین نیز در گروه شاهد به‌طور معنی‌دار کاهش یافت. در مجموع، این مطالعه نشان داد که استفاده از جیره حاوی سطوح مختلف پودر زنجبیل می‌تواند عملکرد رشد، بقا و پاسخ ایمنی این گونه را تحت تأثیر قرار دهد. بر این اساس، مصرف 1%  پودر زنجبیل در جیره شاه میگوی قرمز باتلاق‌، برای بهبود عملکرد رشد توصیه می‌شود.