تاثیر کاربرد ذارت نانو رس و الیاف پلی پروپیلن بر خصوصیات ژئوتکنیکی خاک رس جهت استفاده در لایه های روسازی راه
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 گروه مهندسی عمران، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز،ایران.
doi
10.22119/jte.2021.99067چکیده
در صورتیکه طرح مسیر راه بگونهای ارائه شده باشد که از مناطقی با لایههای خاکی ضعیف و مسالهدار عبور نماید یا منابع قرضه در فاصله دور از محدوده اجرای پروژه باشد، جهت ساخت لایههای روسازی راه و بویژه لایه خاک بستر که بعنوان پی بدنه راه موسوم است بایستی عملیات تثبیت انجام گیرد. روشهای تثبیت خاک عموما به دو بخش شیمیایی و فیزیکی تقسیم میگردد و از مصالح ژئوسنتتیک نیز بدین منظور استفاده میشود. امروزه از مواد با اندازه نانو نیز جهت بهسازی خصوصیات ژئوتکنیکی و مقاومتی خاک بهره گرفته میشود. هدف از تحقیق حاضر، امکان کاربرد مخلوط ذرات نانو رس و الیاف پلی پروپیلن در خاک رس منطقه جزیره اسلامی در نزدیکی دریاچه ارومیه جهت ساخت لایههای روسازی در بدنه راه است. در مرحله اول، ذرات نانو رس با درصدهای 5 و 10 درصد با خاک مورد مطالعه افزوده شده و عمل آوری به مدتهای 7، 14 و 28 روز انجام گرفته است. در مرحله دوم، الیاف پلی پروپیلن با درصدهای 4/0، 8/0 و 6/1 با خاک رس مخلوط گردیده است. در مرحله سوم، مقدار بهینه الیاف پلی پروپیلن با ذرات نانو رس مخلوط شده و سپس به نمونه خاک مورد مطالعه اضافه گردیدند و فرایند عمل آوری مشابه مرحله اول تکرار شده است. جهت انجام تحقیق از آزمونهای آزمایشگاهی تراکم، تک محوری، برش مستقیم و نسبت باربری کالیفرنیا (CBR) در دو حالت خشک و اشباع براساس استاندارد ASTM استفاده گردیده و میزان درصد تورم در نمونههای اشباع اندازه گیری شده است. نتایج حاصل از تحقیق نشان داد حالت بهینه، ترکیب 5 درصد نانو رس به همراه 8/0 درصد الیاف پلی پروپیلن با مدت زمان عمل آوری 28 روزه میباشد. زیرا این شرایط باعث بهبود شرایط تراکم پذیری، افزایش توانایی باربری، مقاومت برشی و کاهش میزان تورم و افزایش حجم در مصالح بهسازی شده گردیده است.