فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اگر ترکیب خوراک مصرف شده در طول امتداد گوارش طوری تغییر کند که مدفوع ماهی نشاندهنده ترکیب اولیه خوراک مصرف شده باشد، برای شناسایی محتویات لوله گوارش نیازی به کشتن ماهی نیست و فقط با بررسی مدفوع ماهی می­توان جیره ماهی را در طبیعت یا محیط­های پرورشی تعیین کرد. برای این منظور، پنج نوع غذای متفاوت شامل غذای کنسانتره کپور معمولی، گاماروس، کرم خونی، ترکیب گاماروس-کرم خونی (به نسبت مساوی) و گندم برای تغذیه تیلاپیا استفاده شد. در هر مخزن 10 عدد ماهی قرار گرفت. غذادهی به مدت 10 روز و دو مرتبه در روز انجام شد. 7 ساعت پس از آخرین غذادهی، ماهیان با استفاده از پودر گل میخک آسان­کشی و مدفوع ماهیان از قسمت انتهای روده جمع­آوری شد. سپس قبل از انجماد خشک و همگن کردن، در نیتروژن مایع نگهداری شد. نمونه­ها با استفاده از دستگاه ATR-FTIR سنجش شدند. با مقایسه طول موج­های حاصل از این سنجش، بین غذای خورده شده و مدفوع حاصل از آن الگوهای مشخصی تشخیص داده شد. به دلیل اینکه نسبت بین چربی­ها و اسیدهای چرب بین خوراک و مدفوع حاصل از آن کمترین تغییر را دارد، گروهی هستند که می­توانند برای تفکیک نمونه­ها استفاده شوند. بر اساس نتایج می­توان بیان کرد که غذاهای با منشأ حیوانی یا گیاهی یعنی کرم خونی، گاماروس و گندم و مدفوع حاصل از آنها به راحتی از همدیگر و از غذای کنسانتره قابل تفکیک هستند، اما غذای کنسانتره که ترکیبی از مواد مختلف با منشأ گیاهی و حیوانی است و مدفوع حاصل از آن چندان قابل تفکیک نبود.