ارزیابی تحلیلی روشهای محاسبه صحت اطلاعات مکانی داوطلبانه برای شبکه معابر درون شهری
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی نقشه برداری و اطلاعات مکانی سیستم های اطلاعات مکانی، پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه مهندسی نقشه برداری، پردیس دانشکدههای فنی، دانشگاه تهران
3 مهندسی معدن، دانشگاه صنعتی سهند تبریز
doi
10.22119/jte.2021.102532چکیده
انجام مطالعات و برنامه ریزی های شهری یکی از ضروریاتی است که با گسترش شهرها و جمعیت مناطق شهری لازم است به آن پرداخته شود. در میان داده های موردنیاز جهت انجام چنین مطالعاتی، شبکه عوارض خطی شهری نظیر شبکه معابر دارای اهمیت ویژه ای است. ویژگی های برجسته داده های مکانی داوطلبانه1 نظیر پوشش جامع و بروز بودن آن باعث میگردد مجموعه داده داوطلبانه بهعنوان مجموعه داده مناسب برای انجام مطالعات شناسایی گردد ولی با توجه به کیفیت ناهمگون این مجموعه داده لازم است ابتدا پارامترهای کیفیت آن ارزیابی و کیفیت مجموعه داده تائید گردد. ازاینرو در این مقاله با توجه به لزوم ارزیابی پارامترهای کیفیت برای داده های مکانی داوطلبانه و اهمیت بسیار بالای معیار صحت داده های مکانی و عدم وجود مطالعه جامع با هدف مقایسه معیارهای ارزیابی در مطالعات پیشین، لازم به نظر رسید که مطالعه جامعی بر روش های ارزیابی صحت مکانی انجام شود تا امکان بررسی نقاط قوت و چالش های موجود هر روش مشخص گردد. تحلیل های انجام شده بر معیارهای ارزیابی صحت مکانی عارضه مبنا، نامناسب بودن معیار فاصله میانگین در عدم تمایز میان صحت مکانی عوارض در حالات خاص و مزیت فاصله هاسدورف نسبت به فاصله حریم افزایشی با سرعت پردازش بالاتر را نتیجه داد. براساس این معیار صحت مکانی مجموعه داده داوطلبانه شهر تهران در مناطق 11 تا 14 تهران به میزان 2/5 متر ارزیابی شد که حاکی از صحت مکانی مطلوب داده های داوطلبانه این مناطق است. همچنین در دسته دوم روش های ارزیابی به سبب وجود همبستگی زیاد (87/0) پارامتر کاملبودن و صحت مکانی، توصیه این مطالعه ارزیابی کاملبودن دو مجموعه داده داوطلبانه و رسمی نسبت به هم، به منظور جلوگیری از بروز خطاهای احتمالی است. در این گروه از روش ها، معیار فاصله حریم به واسطه تاثیر ناپذیری از حالات خاص به عنوان روش مناسب انتخاب و صحت مکانی مجموعه داده داوطلبانه شهر تهران با شعاع حریم 5 متر، 781/0 ارزیابی شد.
