تغییرات اندام چشایی در تاسماهی ایرانی (Acipenser persicus, Borodin, 1897) در مراحل اولیه تکوین
نویسندگان
1 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، البرز
2 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، البرز
3 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، البرز
4 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، البرز
doi
10.22124/janb.2024.27053.1239چکیده
شناخت مراحل تکوین اولیه یک گونه در مدیریت آبزیپروری آن بسیار مؤثر است. در این مطالعه، روند تکوین اندام چشایی در تاسماهی ایرانی (Acipenser persicus) از زمان تخمگشایی تا روز 23 بعد از آن بررسی شد. برای این منظور، بعد از تکثیر مصنوعی مولدین، نوزادان در فاصله روزهای اول تا نهم به صورت روزانه و در ادامه در روزهای 12، 16، 20 و 23 به صورت تصادفی برای تهیه تصـاویر میـکروسکوپ الکترونی SEM نمونهبرداری شدند. در روز اول بعد از تخمگشایی، سبیلکها در حال تشکیل و در محل تشکیل دهان، تعدادی جوانههای چشایی قابل مشاهده بودند. همزمان با ظاهر شدن لبها و رشد و تمایز سبیلکها، جوانههای چشایی نیز توسعه پیدا کردند. از روز 5 بعد از تخمگشایی، رشد جوانههای چشایی سیر صعودی پیدا کرد و افزایش تعداد و اندازه این جوانهها در لبها، داخل دهان و سبیلکها ادامه داشت. این سیر افزایشی از روز 12 تا حدودی کاهش و تنها همراه با رشد جوانهها اتفاق افتاد و از روز 20 به بعد تقریباً از لحاظ تعداد بدون تغییر باقی مانده و تنها جوانهها به بلوغ رسیدند. همچنین، تعداد و تراکم جوانههای چشایی در لب بالا نسبت به لب پایین بیشتر بود. نتایج روند تکوین بیشینه (در روزهای 5 تا 8 بعد از تخمگشایی) جوانههای چشایی، تطابق توسعه جوانههای چشایی تاسماهی ایرانی با شروع تغذیه فعال این گونه (در روز 8 بعد از تخمگشایی) را نشان میدهد.