فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از انجام این تحقیق، مشاهده اثرات به کارگیری کیتوزان بر عملکرد شاخص­ های ایمنی و دفاع ضد اکسایشی در میگوی وانامی (Litopenaeus vannamei) بود. به این منظور، تعداد 180 قطعه میگوی وانامی با میانگین وزن حدود 4 گرم تهیه و به ­مدت 2 هفته برای سازگاری با شرایط آزمایش نگهداری ­شدند. این پژوهش با 4 گروه که هر گروه سه تکرار، شامل جیره­ پایه صفر (شاهد)، 1 گرم (تیمار 1)، 2 گرم (تیمار 2) و 4 گرم (تیمار 3) کیتوزان به ازای کیلوگرم خوراک به صورت طرح کاملا تصادفی، به ­مدت 8 هفته انجام ­شد. در انتهای دوره، شاخص ­های ایمنی و ضد اکسایشی سرم اندازه­ گیری شدند. شاخص­های ایمنی از قبیل لایزوزیم و ایمونوگلوبولین سرم افزایش معنی­ داری در مقایسه با گروه شاهد داشتند (05/0p<)؛ به­ طوری­ که در مورد آنزیم لایزوزیم بیشترین مقدار مربوط به تیمار 2 و در مورد ایمونوگلوبولین بیشترین مقدار در تیمار 1 مشاهده شد. فعالیت ضد اکسایشی سرم از قبیل سوپراکسید دیسموتاز (در تیمارهای 1 و 2) و کاتالاز (در تیمارهای 1، 2 و 3) نسبت به گروه شاهد افزایش معنی ­داری داشت (05/0p<). همچنین، نتایج سنجش شاخص­ های بیوشیمیایی سرم  نشان داد که فقط در مورد آنزیم ALP تیمارها نسبت به گروه شاهد، اختلاف معنی­ دار داشتند (05/0p<) و بیشترین مقدار مربوط به تیمار 3 بود. در آنزیم ­های AST و ALT اختلاف معنی­ دار نبود (05/0p>). نتایج این پژوهش حاکی از اثرات مثبت کیتوزان بر شاخص­­ های ایمنی در میگوی وانامی است. لذا می ­توان استفاده از کیتوزان را به عنوان محرک ایمنی و طبیعی برای پرورش میگوی وانامی توصیه کرد.