ارزیابی تاثیر حمل‌ونقل بار درون‌شهری بر شاخص‌های حمل و نقل پایدار (مطالعه موردی: شهر اهواز)

نویسندگان

1 استادیار دانشکده حمل و نقل دانشگاه اصفهان

2 استادیار دانشگاه صنعتی اصفهان

3 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی و برنامه ریزی حمل و نقل، دانشکده حمل و نقل، دانشگاه اصفهان

doi
10.22119/jte.2021.77440
چکیده

امروزه ایجاد زیرساخت­های توسعه­ پایدار در همه ابعاد مدیریت شهری از اهمیت ویژه­ای برخوردار است. حمل‌ونقل کالا به‌صورت مستقیم با زندگی شهروندان در ارتباط است، بنابراین سیاست­گذاری و برنامه­ریزی در این حوزه می­بایست بر پایه توسعه پایدار صورت گیرد. بار درون‌شهری از منظر توسعه پایدار دربردارنده ابعاد مختلفی از تأثیرات بر زندگی شهروندان است که سه شاخص اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی از جنبه­های اصلی آن است. در این پژوهش، ابتدا زیرشاخص­های تشکیل­دهنده فرمول توسعه پایدار از طریق توزیع پرسشنامه میان کارشناسان و وزن­دهی و 4 استراتژی اثرگذار، انتخاب گردید. سپس این استراتژی­ها از طریق پرسشنامه از رانندگان مورد سوال قرار گرفت و رفتار رانندگان پس از اجرای هر سیاست پیش­بینی شد. به‌منظور بررسی اثربخشی همزمان سیاست­ها، از ترکیب 4 استراتژی پیشنهادی، 16 سناریو در شبکه اعمال و تغییرات شاخص توسعه پایدار نسبت به وضع موجود مقایسه گردید.  همچنین ضرایب مدل توسعه پایدار با در نظرگیری هم‌زمان منافع بخش خصوصی، دولتی و شهروندان کالیبره گردید تا به‌عنوان ملاک تصمیم‌گیری جهت پیاده‌سازی سیاست‌های مدیریتی حمل کالا ، قرار گیرد. نتایج نشان می­دهد اجرای استراتژی ساخت 4 بارانداز در 4 گوشه هسته مرکزی شهر بهترین استراتژی تکی محسوب می­شود. همچنین با تحلیل نتایج پرسشنامه به روش AHP ، وزن هر یک از شاخص­ها وزیر شاخص­ها مشخص و مقادیر ضرایب مدل کالیبره گردید. نتایج تحلیل پرسشنامه حاکی از آن است که در بین سه شاخص مطرح‌شده، شاخص زیست­محیطی دارای بیشترین اهمیت است و هم‌چنین در بخش زیست‌محیطی زیرشاخص تولید گازهای گلخانه­ای، در بخش اقتصادی زیرشاخص زمان سفر اضافه‌شده و در بخش اجتماعی تصادفات دارای بیشترین اهمیت بوده­اند.