ارزیابی تاثیر حملونقل بار درونشهری بر شاخصهای حمل و نقل پایدار (مطالعه موردی: شهر اهواز)
نویسندگان
1 استادیار دانشکده حمل و نقل دانشگاه اصفهان
2 استادیار دانشگاه صنعتی اصفهان
3 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی و برنامه ریزی حمل و نقل، دانشکده حمل و نقل، دانشگاه اصفهان
doi
10.22119/jte.2021.77440چکیده
امروزه ایجاد زیرساختهای توسعه پایدار در همه ابعاد مدیریت شهری از اهمیت ویژهای برخوردار است. حملونقل کالا بهصورت مستقیم با زندگی شهروندان در ارتباط است، بنابراین سیاستگذاری و برنامهریزی در این حوزه میبایست بر پایه توسعه پایدار صورت گیرد. بار درونشهری از منظر توسعه پایدار دربردارنده ابعاد مختلفی از تأثیرات بر زندگی شهروندان است که سه شاخص اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی از جنبههای اصلی آن است. در این پژوهش، ابتدا زیرشاخصهای تشکیلدهنده فرمول توسعه پایدار از طریق توزیع پرسشنامه میان کارشناسان و وزندهی و 4 استراتژی اثرگذار، انتخاب گردید. سپس این استراتژیها از طریق پرسشنامه از رانندگان مورد سوال قرار گرفت و رفتار رانندگان پس از اجرای هر سیاست پیشبینی شد. بهمنظور بررسی اثربخشی همزمان سیاستها، از ترکیب 4 استراتژی پیشنهادی، 16 سناریو در شبکه اعمال و تغییرات شاخص توسعه پایدار نسبت به وضع موجود مقایسه گردید. همچنین ضرایب مدل توسعه پایدار با در نظرگیری همزمان منافع بخش خصوصی، دولتی و شهروندان کالیبره گردید تا بهعنوان ملاک تصمیمگیری جهت پیادهسازی سیاستهای مدیریتی حمل کالا ، قرار گیرد. نتایج نشان میدهد اجرای استراتژی ساخت 4 بارانداز در 4 گوشه هسته مرکزی شهر بهترین استراتژی تکی محسوب میشود. همچنین با تحلیل نتایج پرسشنامه به روش AHP ، وزن هر یک از شاخصها وزیر شاخصها مشخص و مقادیر ضرایب مدل کالیبره گردید. نتایج تحلیل پرسشنامه حاکی از آن است که در بین سه شاخص مطرحشده، شاخص زیستمحیطی دارای بیشترین اهمیت است و همچنین در بخش زیستمحیطی زیرشاخص تولید گازهای گلخانهای، در بخش اقتصادی زیرشاخص زمان سفر اضافهشده و در بخش اجتماعی تصادفات دارای بیشترین اهمیت بودهاند.