فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این مطالعه به منظور بررسی اثر سطوح مختلف پروتئین هیدرولیز شده ماهی به روش اتولیز بر عملکرد رشد، بازماندگی و برخی شاخص‌های خونی بچه فیل‌ماهی (Huso huso) در یک دوره ۴۸ روزه انجام شد. ۷۵۰ قطعه بچه فیل‌ماهی با وزن اولیه 5/0 ± 3 گرم به طور تصادفی در ۵ گروه آزمایشی شامل گروه شاهد (بدون پروتئین هیدرولیز شده)، ۳ تیمار با سطوح مختلف جایگزینی پروتئین هیدرولیز شده با پودر ماهی (تیمار 1، 2 و 3 به ترتیب 75/2، 5/5 و 25/8%) و تیمار ۴ کنترل مثبت (غذای تجاری) توزیع شدند. نتایج نشان داد که بچه فیل­ماهیان تغذیه‌شده با جیره‌های آزمایشی حاوی پروتئین هیدرولیزشده بازماندگی بیشتری نسبت به گروه شاهد داشتند (05/0p<). شاخص‌های رشد در تیمارهای مختلف واجد پروتئین هیدرولیزشده بیشتر از گروه شاهد بودند، اما این اختلاف معنی‌دار نبود (05/0p>). بررسی شاخص‌های خونی نشان داد که تعداد گلبول‌های سفید تیمارهای 1، 2 و 3 با گروه شاهد اختلاف معنی‌دار نداشت (05/0p>)، اما با تیمار ۴ این اختلاف معنی‌دار بود (05/0p<). همچنین، تعداد گلبول‌های قرمز گروه شاهد با تیمار ۱ اختلاف معنی‌دار داشت (05/0p<). میزان نوتروفیل گروه شاهد با تیمارهای ۱ و ۳ و تیمارهای ۲ و ۳ با یکدیگر اختلاف معنی‌دار نداشتند (05/0p>)، اما درصد نوتروفیل تیمار ۴ با تیمارهای دیگر اختلاف معنی‌دار داشت (05/0p<). کمترین درصد لنفوسیت مربوط به تیمار ۴ بود که با دیگر تیمارها و گروه شاهد اختلاف معنی‌دار داشت (05/0p<). از نظر هموگلوبین، هماتوکریت و شاخص‌های MCV، MCH و MCHC و درصد مونوسیت و ائوزینوفیل بین گروه‌های آزمایشی اختلاف معنی‌دار مشاهده نشد (05/0p>). در مجموع، این مطالعه نشان داد جایگزینی پروتئین هیدرولیز شده‌ تا سطح 25/8%، بدون اثر منفی بر شاخص‌های خونی، به افزایش میزان بقا و بهبود عملکرد رشد فیل ماهیان جوان نسبت به گروه شاهد منجر می شود.