مدلسازی فراوانی تصادفات در گذرگاه های همسطح جاده و ریل ایران
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، دانشکده مهندسی راه آهن، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی راه آهن، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
3 استادیار، دانشکده مهندسی راه آهن، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
doi
10.22119/jte.2020.89831چکیده
هدف از این مقاله بررسی فراوانی حوادث در گذرگاههای همسطح جاده و ریل ایران، به منظور ارائه راهکارهایی در جهت کاهش تعداد این نوع حوادث است. بررسی گذرگاههای همسطح از نظر فراوانی حوادث یکی از روشهای شناسایی گذرگاههای پرخطر و دارای ریسک در شبکه حمل و نقل ریلی هست. بدین منظور در مطالعه پیش رو، مدلی برای پیش بینی فراوانی تصادفات با نگاهی تازه به دادههای تصادفات سالهای اخیر گذرگاههای همسطح ایران ارائه میگردد. در این مطالعه از مشخصات 240 گذرگاه همسطح مجاز کشور ایران و اطلاعات تصادفات رخ داده در این گذرگاهها استفاده شده است. با استفاده از دادههای مذکور و بهره گیری از مدل دو جملهای منفی، فراوانی تصادفات رخ داده در هر یک از گذرگاههای همسطح مورد بررسی قرار گرفت. لازم به ذکر است که دادههای مورد استفاده در این مطالعه مربوط به تصادفات گذرگاههای همسطح ایران در بازه زمانی بین سالهای 1388 تا 1393 هست. نتایج حاصل از این مطالعه نشان دهنده مهم بودن عواملی همچون میانگین وسایل نقلیه عبوری روزانه، نوع روسازی جاده، موقعیت گذرگاه (درون شهری یا برون شهری) و سرعت قطارهای عبوری در فراوانی گذرگاههای همسطح مورد بررسی است.