فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

جلبک اسپیرولینا به دلیل داشتن ترکیبات زیست فعال به عنوان تقویت کننده رشد و ایمنی برای آبزیان استفاده می ­شود. در مطالعه حاضر اثرات زی­ توده جلبک سبز-آبی اسپیرولینا بر عملکرد رشد، ترشح آنزیم‌های گوارشی، شاخص‌های فیزیولوژیک خون و مقاومت ماهی آمور (Ctenopharyngodon idella) در مواجهه با بیماری ناشی از آئروموناس هیدروفیلا بررسی شد. ماهی­ ها (47/0 ± 86/7 گرم) به­ طور تصادفی در 12 مخزن (20 ماهی در 50 لیتر) توزیع شدند. علاوه بر غذای پایه (پروتئین 29/32% و انرژی 8/3984 کیلوکالری/کیلوگرم) از سطوح مختلف جلبک اسپیرولینا با غلظت­ های 104 × 4، 104 × 5 و 104 × 6  یاخته در میلی ­لیتر (به ترتیب S1، S2 و S3) و غذای پایه بدون جلبک (C) به­ صورت روزانه به ­مدت 60 روز به مخازن پرورش اضافه شد. رشد ماهی در تیمارهای حاوی اسپیرولینا به­ طور معنی دار بیشتر و ضریب تبدیل غذایی کمتر از گروه شاهد بود. بیشترین فعالیت پروتئاز و لیپاز به­ ترتیب در تیمارهای S2 و S3 مشاهده شد. بیشترین پاسخ ایمنی سرم خون (لایزوزیم، کمپلمان و ایمونوگلوبولین کل) در تیمارهای S2 و S3 مشاهده شد. کمترین و بیشترین غلظت سوپراکسید دیسموتاز و مالون دی آلدهید در گروه شاهد به­ دست آمد. فعالیت باکتری‌کشی سرم ماهی در تیمارهای S2 و S3 به‌طور معنی‌دار بیشتر بود. بالاترین تعداد گلبول­ های سفید و قرمز، هموگلوبین و هماتوکریت در تیمار S3 بود، در این میان کمترین مقدار در تیمار شاهد به دست آمد. به طور کلی، فراسنجه های فیزیولوژیک از جمله کارایی رشد، ترشحات گوارشی، ایمنی و فعالیت باکتری­ کشی سرم خون در ماهی آمور تغذیه شده با جلبک زنده اسپیرولینا با تراکم  104 × 5 و  104 × 6 سلول/ میلی­ لیتر (به ترتیب S2 و S3) بهبود یافت.