فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

استفاده بیش از حد از داروهای مهندسی شده، معایب بی­شماری را برای محیط­زیست و سلامتی به همراه دارد. با توجه به معایب بی­شمار دارو­های صناعی، نیاز به تدوین برنامه­های جایگزین در مدیریت بیماری­های ماهیان در آبزی­پروری افزایش می­یابد. این تحقیق به منظور ارزیابی اثرات دو نوع عصاره پودری سرخارگل (Echinacea purpurea) و سیر (Allium sativum) بر آنزیم­های ضد­اکسایشی بچه فیل­ماهی (Huso huso) پرورشی، طی دوره پرورش دو ماهه انجام شد. به این منظور، 210 عدد فیل­ماهی با میانگین وزنی 26/0 ± 74/27 گرم به طور تصادفی در 21 مخزن فایبرگلاس 500 لیتری در 7 تیمار مختلف با 3 تکرار شامل شاهد (بدون افزودن سیر و سرخارگل)، تیمار 1= 250 میلی­گرم عصاره پودری سیر در یک کیلوگرم غذا، تیمار 2= 500 میلی­گرم عصاره پودری سیر در یک کیلوگرم غذا، تیمار 3= 1000 میلی­گرم عصاره پودری سیر در یک کیلوگرم غذا، تیمار 4=250 میلی­گرم عصاره پودری سرخارگل در یک کیلوگرم غذا، تیمار 5=500 میلی­گرم عصاره پودری سرخارگل در یک کیلوگرم غذا، تیمار 6=1000 میلی­گرم عصاره پودری سرخارگل در یک کیلوگرم غذا به مدت 8 هفته مطالعه شد. در پایان دوره پرورش، میزان کاتالاز، SOD و MDA سرم خون ماهیان در تیمارها نسبت به شاهد روند افزایش داشته است. میزان کاتالاز در تیمار 5 به شـکل معنی­داری بیش از دیگر تیمارها بود و کمترین میزان کاتالاز در شاهد و تیمار 1 مشاهده شد. میزان SOD در تیمارهای 2، 3، 5 و 6 به شکل معنی­دار بیش از دیگر تیمار­ها بود و کمترین میزان SOD در شاهد مشاهده شد. میزان MDA در تیمارهای 3، 5 و 6 به شکل معنی­دار کمتر از دیگر تیمار­ها بود و بیشترین میزان MDA در شاهد مشاهده شد. میزان GPX سرم خون ماهیان در تیمارهای 6، 5 و 4 به شکل معنی­دار بیش از دیگر تیمارها بود و کمترین میزان GPX در تیمارهای 1، 2 و 3 مشاهده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که افزودن 1000 میلی­گرم عصاره پودری سرخارگل در کیلوگرم غذا بهترین عملکرد را در بهبود ظرفیت ضد­اکسایشی فیل­ماهی پرورشی داشت.