واکاوی فرایند بیننسلی ادغام فرهنگی مهاجران افغانستانی در جامعه ایران: یک مطالعه دادهبنیاد
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جمعیتشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
2 دانشیار جامعهشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
3 دانشیار جمعیتشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
4 دانشیار جمعیتشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
5 استاد گروه جمعیت شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/jcsc.2022.559929.2595چکیده
ایران در چهار دهه گذشته میزبان مهاجران خارجی، عمدتا افغانستانی و عراقی بوده است. ادغام فرهنگی فرایندی است که مهاجران دانش و استاندارهای فرهنگی را برای تعامل با جامعه میزبان بهدست میآورند و درنتیجه این فرآیند، انگیزههای آنان برای ادغام تسهیل میگردد. هدف این مقاله، کندوکاو فرایند ادغام فرهنگی در بین مهاجران افغانستانی نسل اول و دوم در ایران است. پژوهش در چارچوب رویکرد برساختگرا و روش تحقیق کیفی دادهبنیاد اجرا شده است. شیوه نمونهگیری هدفمند و گلوله برفی بوده و با 45 نفر مشارکتکننده مصاحبه نیمهساختاریافته بعمل آمده است. دادههای به دست آمده از مصاحبه در سه سطح کدگذاری اولیه، متمرکز و نظری مورد تحلیل قرار گرفت. در نهایت 10 مقوله اصلی از تحلیل دادهها کشف شد که عبارت است از: شگفتزدگی اولیه، شناخت، همانندی، اُخت شدن، همگرایی، دنبال کردن ارزشهای مبدأ، تمایل به حفظ ارزشهای مقصد محوریت زبان و مقاومت فرهنگی میزبان. مقوله هسته پژوهش "اینهمانی فرهنگی" کشف شد که 9 مقوله دیگر را تحت پوشش خود قرار میدهد. بر اساس نتایج تحقیق، همسانسازی (جذب) فرهنگی در بین مهاجران در یک فرایند بیننسلی شکل گرفته است.