تاثیر عوامل توپوگرافی و سن جاده بر سطوح فرسایش تحت تاثیر جادههای جنگلی (مطالعه موردی محدوده جنگل آموزشی-پژوهشی دانشگاه تربیت مدرس)
نویسندگان
1 دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
هرساله هزاران کیلومتر جاده جنگلی احداث میگردد که به وسیله آن میلیونها هکتار پوشش گیاهی و درختی تخریب و میلیونها متر مکعب خاک جابجا میگردد. تحقیق حاضر در جاده جنگلی، جنگل آموزشی-پژوهشی دانشگاه تربیت مدرس به منظور بررسی تاثیر برخی از عوامل توپوگرافی و سن جاده بر سطوح فرسایش حاشیه جاده تا فاصله 150 متری انجام گردید. ابتدا نقشههای شیب، جهت شیب و ارتفاع منطقه تهیه گردید. سپس عارضههای فرسایشی اطراف جاده در منطقه مطالعاتی با استفاده از GPS مورد مساحی قرار گرفتند. نتایج حاصل از مساحی عارضهها نشان داد که حداکثر تاثیر جاده بر عارضههای فرسایشی تا فاصله 48 متری از حاشیه جاده میباشد. همچنین نتایج آنالیز واریانس یک طرفه نشان میدهند که بین مساحت عارضههای فرسایشی با طبقات مختلف شیب، ارتفاع و سن جاده به ترتیب اختلاف معنیداری در سطح 5 درصد و با جهت شیب اختلاف معنی داری در سطح 1 درصد وجود دارد. به طوریکه شیبهای 15-30 درصد، جهت شمال غربی، ارتفاع 600-800 متر و طبقه سنی 3 سال دارای بیشترین مساحت فرسایشی میباشند. همچنین نتایج مدل رگرسیونی ارائه شده نشان داد که شیب منطقه مهمترین عامل موثر بر افزایش سطوح فرسایشی میباشد و بعد از شیب منطقه، سن جاده مهمترین عامل تاثیرگذار بر گستره تخریب حاصل جادههای جنگلی در منطقه مورد مطالعه میباشد.