تأثیر سطوح مختلف آویشن شیرازی (Zataria multiflora) روی شاخص‌های رشد، ترکیبات شیمیایی لاشه و مقاومت در برابر استرس‌های محیطی (دما و اسیدیته) در ماهی گورخری (Danio rerio)

نویسندگان

1 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، گیلان

2 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، گیلان

3 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، گیلان

doi
10.22124/janb.2023.24140.1197
چکیده

مطالعه حاضر به منظور بررسی اثر سطوح مختلف پودر آویشن شیرازی (Zataria multiflora) در جیره بر شاخص­های رشد، ترکیبات شیمیایی لاشه و مقاومت در برابر استرس­های محیطی (دما و اسیدیته) در ماهی گورخری (Danio rerio) به مدت 10 هفته طراحی و اجرا شد. در این راستا تعداد 480 عدد ماهی با میانگین وزنی 08/0 ± 33/0 گرم در قالب چهار تیمار شامل تیمار یک (تغذیه با جیره شاهد)؛ تیمار دو، تغذیه با جیره­ای حاوی 1­% پودر آویشن شیرازی، تیمار سه، با 5/1­% و تیمار چهار با 2% از این پودر (به همراه سه تکرار) در 12 آکواریوم 50 لیتری توزیع شدند. 10 ماهی از هر آکواریوم برای مقاومت محیطی و 10 ماهی از هر آکواریوم برای سنجش لاشه صید شد. مطابق نتایج، بیشترین وزن نهایی، وزن کسب شده، افزایش وزن بدن، نرخ رشد ویژه و نرخ کارایی پروتئین در تیمار 2% به­دست آمد (05/0>p). کمترین نرخ تبدیل غذا در تیمار 2% به­دست آمد (05/0>p). بیش­ترین میزان بازماندگی در تیمار 2% به­دست آمد (05/0>p). میزان بازماندگی در برابر استرس دما و اسیدیته در بین تیمارها تفاوت معنی­داری را نشان نداد (05/0<p). همچنین، از نظر ترکیب لاشه تفاوت معنی­داری بین تیمارها از نظر درصد رطوبت، پروتئین، چربی و خاکستر دیده شد (05/0>p). اما درصد خاکستر تفاوت معنی­داری را نشان نداد (05/0<p). با توجه به موارد ذکر شده می­توان عنوان کرد که استفاده از پودر آویشن شیرازی در جیره غذایی ماهی گورخری می­تواند بر عملکرد رشد، بقا و ترکیب لاشه­ی این گونه مؤثر باشد، اما تأثیری بر مقاومت ماهی گورخری نسبت به عوامل محیطی ندارد.