فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این مطالعه با هدف بررسی تأثیر سطوح مختلف نانوذرات سلنیوم (Se-NPs) و نانوذرات آهن (Fe-NPs) بر ساختار بافت کبد فیل­ماهی (Huso huso) پرورشی انجام شد. تعداد 135 عدد فیل­ماهی پرورشی (با میانگین وزنی 3/32 ± 4/276 گرم و میانگین درازای کل 2 ± 40 سانتی متر) به طور تصادفی در 27 مخزن فایبر­گلاس در 9 تیمار مختلف با 3 تکرار توزیع شدند. تیمارها شامل تیمار 1: شاهد (بدون افزودن نانوذرات)، تیمار 2: mg/kg Se-NPs 1، تیمار 3: mg/kg Se-NPs 2، تیمار 4: mg/kg Fe-NPs 100، تیمار 5: mg/kg Fe-NPs 100 + mg/kg Se-NPs 1، تیمار 6: mg/kg Fe-NPs 100 + mg/kg Se-NPs 2، تیمار 7: mg/kg Fe-NPs 200، تیمار 8: mg/kg Fe-NPs 200 + mg/kg Se-NPs 1، تیمار 9: mg/kg Fe-NPs 200 + mg/kg Se-NPs 2 بود. میزان غذادهی به ماهی­ها در طی دوره پرورش بر اساس وزن و درجه حرارت آب 3-2% زی­توده بوده و روزانه در سه نوبت (ساعات 8، 15 و 21) و به مدت 8 هفته انجـام شد. در پایان آزمـایش از بافت کـبد شش ماهـی از هر تیمار (دو ماهـی از هر تکرار) نمونه­برداری شد. نمونه­ها طبق روش استاندارد بافت­شناسی با استفاده از دستگاه عمل­آوری بافت، آبگیری، شفاف­سازی، پارافینه و قالب­گیری شدند. سپس توسط دستگاه میکروتوم برش داده شده و با روش هماتوکسیلین-ائوزین (H&E) رنگ آمیزی و توسط میکروسکوپ نوری بررسی شدند. آسیب­های مشاهده شده در بافت کبد شامل دژنراسیون واکوئلی، نکروز، التهاب، هپاتوسیت­های نامنظم و خونریزی بوده است. با توجه به اینکه تیمار­ 5 (mg/kg Fe-NPs 100 + mg/kg Se-NPs 1) کمترین میزان آسیب بافت کبد را داشته است، بکارگیری 1 میلی­گرم نانوذرات سلنیوم به همراه 100 میلی­گرم نانوذرات آهن در جیره غذایی فیل­ماهی پرورشی توصیه می­شود.