اثرات اکسترود کردن آرد بلوط ایرانی (Quercus brantii) در شرایط دمایی و رطوبتی مختلف بر شاخصهای بیوشیمیایی، ترکیبات فنولی و قابلیت هضم در کپور معمولی (Cyprinus carpio)
نویسندگان
1 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی ، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان، بهبهان، خوزستان
2 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی ، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان، بهبهان، خوزستان
doi
10.22124/janb.2023.24743.1205چکیده
از فرآیند اکستروژن به طور گسترده در فرآوری مواد غذایی استفاده می شود. این فرآیند بر ترکیـبات ضد تغذیه ای موجود در مواد اولیه غذایی و قابلیت هضم آنها مؤثر است. آرد بلوط با ذرات به قطر کمتر از 250 میکرون در تیمارهای 1 ، 2 و 3 به ترتیب با آب معمولی به میزان 200 ، 100 و 200 میلی لیتر به ازای هر کیلوگرم آرد به حالت خمیر در آمد و سپس توسط اکسترودر تک محـوره به ترتیب در دمـای 135، 135 و C° 100 اکسترود شد. تیمار 4 (شاهد) در شرایط تهیه خمیر و سپس اکستروژن قرار نگرفت. اکسترود کردن اثر معنی داری بر محتوای خـاکستر و ترکیبات فنـولی غیر تاننی آرد بلـوط نداشت (05/0<p)، اما به طور معنی دار سبب کاهش محتوای پروتئین خام، چربی خام، کل ترکیبات فنولی و تانن های متراکم و افزایش قابلیت هضم کربوهیدرات و پروتئین آن شد (05/0>p). در تیمارهای اکسترود شده تفاوت معنی داری از لحاظ میزان پروتئین خام، چربی خام، خاکستر، کل ترکیبات فنولی، ترکیبات فنولی غیرتاننی و تانن های متراکم وجود نداشت. به طور معنی دار بالاترین قابلیت هضم کربوهیدرات در تیمارهای 1 و 2 و بالاترین قابلیت هضم پروتئین در تیمار 2 مشاهده شد (05/0>p). در مجموع تیمار 2 (دمای C° 135 و رطوبت 100 میلی لیتر آب به ازای هر کیلوگرم آرد) بهترین تیمار برای اکسترود کردن آرد بلوط برای کپور معمولی شناخته شد.