تلگرام در تجربه زیسته جوانان بزرگسال شهر تهران
نویسندگان
1 استاد روشهای تحقیق، آمار و اندازه گیری در دانشگاه علامه طباطبایی
2 استاد مدیریت رسانه در دانشگاه تهران و دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات.
3 دکتری رشته ارتباطات واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی. تهران. ایران (نویسنده مسئول)
doi
10.22034/jcsc.2021.100225.1794چکیده
در سالهای اخیر با گسترش روزافزون استفاده از پیامرسان تلگرام و قرارگرفتن آن در کانون زندگی ما بهویژه زندگی جوانان، مسئله تأثیرات گوناگون استفاده از آن برای نسل جوان موضوع پژوهشهای بسیاری بوده است. بیشتر این پژوهشها اعم از کمی و کیفی بر تأثیرات مخرب استفاده از تلگرام بر کاربران جوان متمرکز بودهاند و به تجربه زیسته خود کاربران و اینکه استفاده از این پیامرسان برای آنان چه معنایی دارد نپرداختهاند. افزون براین، در حالیکه گروه بزرگی از کاربران تلگرام در ایران را جوانان بزرگسال تشکیل میدهند اما این مطالعات بیشتر کاربران جوان را مد نظر داشتهاند. مطالعه حاضر با اتخاذ روش و رویکرد پدیدارشناسی توصیفی و با گذر از دیدگاه تأثیرات رسانهها، به تجربه زیسته و درک جوانان بزرگسال از پدیده استفاده از تلگرام پرداخته است. جامعه مورد مطالعه ده نفر از جوانان بزرگسال (سنین 19 تا 29 سال) شهر تهران بودند. یافتههای بهدست آمده از تجارب زیسته این مشارکتکنندگان نشان داد که آنان تلگرام را بهمثابه یک جریان جمعی تجربه میکنند که هر کس بنا به نیاز و انتظاراتش در آن شناور است و نبودن در آن، به معنای از دستدادن روابط و ارتباطات روزمره و جداافتادن از دیگران است. در ارزیابی کلی آنان، تلگرام در احساسی دوگانه تجربه میشود، احساسی که دامنه آن از خشنودی تا ناخشنودی در نوسان است. این احساس دوگانه موجبشده تا آنها آثار و پیامدهای استفاده از تلگرام را در قالب احساسات خوشایند و ناخوشایند روایت کنند.