بررسی عملکرد سه نوع سازگان مدار بسته پرورش ماهی تیلاپیا (Oreochromis niloticus) مبتنی بر به کارگیری زیست پالاهای مختلف و مصرف مواد مغذی

نویسندگان

1 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، البرز

2 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، البرز

doi
10.22124/janb.2023.24365.1203
چکیده

در این پژوهش با به ­کارگیری عوامل زیستی مختلف، برای بهینه ­سازی کیفیت آب در سازگان پرورشی مداربسته تولید ماهی، عملکرد چند سازگان پرورش ماهی در یک دوره دو ماهه ارزیابی شد. عوامل زیستی مورد استفاده را پالایش­گر باکتریایی با دو بخش مجزا (هوازی و بی‌هوازی)، گیاه عدسک آبی برای گیاه‌پالایی و به­کارگیری باکتری­ های هتروترف با تنظیم نسبت کربن به نیتروژن (بیوفلاک) تشکیل دادند. بنابراین، تیمارهای آزمایش 1- دارای گیاه P، 2- دارای گیاه P و پالایشگر باکتریایی B (PB)، 3- دارای گیاه P و پالایشگر باکتریایی B و بیوفلاک F (FBP) و 4- سازگان بدون هر یک از بخش­ها با ساختار فیزیکی یکسان به عنوان شاهد (C) تشکیل دادند. به هر سازگان پرورشی تعداد20 قطعه ماهی تیلاپیا Oreochromis niloticus با میانگین وزنی 5/0 ± 10 گرم معرفی شد. نتایج نشان داد که کارایی سازگان FBP در افزایش رشد ماهی، رشد ویژه، بهبود ضریب تیدیل غذایی و درصد بقا به­ طور معنی ­دار بیش از دیگر تیمارهاست (05/0>p) و در گروه شاهد همه ماهی ­ها تا روز 23 آزمایش تلف شدند. میزان رشد عدسک آبی به­ طور معنی­ دار در تیمار P بیش از دیگر تیمارها بود(05/0>p). میزان غلظت یون­های کلسیم، فسفر، آمونیوم، نیتریت و نیترات و عدد pH در پایان آزمایش اختلاف معنی ­دار در بین تیمارها نشان داد (05/0>p). میزان غلظت یون ­ها در آب در تیمار (FBP) کمتر از دیگر تیمارها در پایان آزمایش بود. این پژوهش نشان داد که به ­کارگیری روش­ های زیستی مختلف با هم می ­تواند اثر بهتری را در افزایش کارایی یک سازگان پروش ماهی و گیاه داشته باشد.