اثربخشی درمان هیجانمدار بر جهتگیری منفی به مشکل و الگوهای پردازش هیجان در زنان سرپرست خانوار با نشانههای بدنی شهر اصفهان.
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، واحد خمینیشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینیشهر، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، واحد خمینیشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینیشهر، ایران.
doi
10.22067/tpccp.2025.90974.1724چکیده
هدف: در نشانههای بدنی، علائم فیزیکی متمرکز مداوم، بسیار شایع و پرهزینه هستند و بار سنگینی را بر فرد و جامعه تحمیل میکنند و بیش از یکسوم بیماران مراقبتهای اولیه چنین علائمی را دارند. ازآنجاکه مشاهدات بالینی این نشانهها را با جهتگیری منفی به مشکل و الگوهای پردازش هیجان در ارتباط دانستهاند، هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان هیجانمدار بر جهتگیری منفی به مشکل، الگوهای پردازش هیجان در زنان سرپرست خانوار با نشانههای بدنی شهر اصفهان بود.روش:طرح پژوهش از نوع نیمه آزمایشی بهصورت پیشآزمون - پسآزمون با گروه کنترل و روش نمونهگیری هدفمند بود. ابزارهای این پژوهش، پرسشنامههای نشانههای بدنی، جهتگیری منفی به مشکل و پردازش هیجانی بود. دادهها با روش تحلیل کوواریانس چند متغیره از طریق SPSS23 مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند.یافتهها:نتایج نشان داد که درمان هیجانمدار موجب کاهش جهتگیری منفی به مشکل (61/0) و کاهش الگوهای پردازش هیجان (77/0) و مؤلفههای آن (سرکوبی (30/0)، تجربه هیجانی ناخوشایند (62/0)، نشانههای هیجان پردازش نشده (35/0)، اجتناب (16/0) و کنترل هیجانی (12/0)) در گروه آزمایش شده و این تغییرات از نظر آماری معنادار هستند (۰5/۰>P)؛ لذا میتوان از این روش بهعنوان یک روش مداخلهای و درمانی برای کاهش جهتگیری منفی به مشکل، سطح پردازش منفی الگوهای پردازش هیجان و مؤلفههای آن در زنان با نشانههای بدنی استفاده کرد.