تحلیل اثر بهینه سازی تخصیص واگن‌ها بر کاهش هزینه حمل‌و نقل در شبکه متروی تهران

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران، ایران

2 استادیار، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران، ایران

3 استاد، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران، ایران

doi
10.22119/jte.2020.87704
چکیده

یک سیستم حمل­و­نقل ریلی درون­شهری سیستمی است که در آن یک رام قطار در ایستگاه­های مشخص و در مسیری بین مبدا و مقصد مشخص تردد می­کند. دراینمطالعه،اقدامبهطراحی مدلیجهتبهینهسازیسیستمحمل­و­نقل ریلی درون­شهری شدهاست.بهینه­سازیروشیاستکهبوسیلهآنبهترینجوابممکنبراییکمسئلهباتوجهبههدفتعیینشدهوقیدهایموجود،که همهباتوابعوروابطریاضیمشخصشده­اند،تعیینمی­شود. مسئلهبهینهداراییکتابعهدفواحتمالاًچندینقیداستکه مجموعاًخصوصیاتسیستمموردنظررادربرمی­گیرند. در این پژوهش یکمدلریاضی خطی عدد صحیحبهمنظور بهینه نمودن تعداد واگن­های تخصیص یافتهبه چهار خط مترو در شهر تهران که با استفاده از نرم افزار winQSB حل شده، پیشنهاد شده است. هدف این مقاله کاهش هزینه­های تعمیرات و برق مصرفی واگن­ها در شبکه­ی مترو، ارائه یک مدل برنامه­ریزی شده در جهت تشویق افراد به استفاده از این نوع سیستم حمل­و­نقل و در راستای آن کاهش ترافیک و آلودگی هوا در کلان شهر تهران است. برای ارزیابی مدل پیشنهادی ابتدا وضع موجود با نتایج مدل پیشنهادی مقایسه شده است. نتایج نشان داده­اند مدل پیشنهادی به طور متوسط باعث کاهش 33 درصدی هزینه­های وارد شده در مدل (هزینه برق مصرفی و هزینه تعمیرات واگن­ها) در یک ماه می­شود.