بررسی اثربخشی القای خلق بر کنش های اجرایی و نظریه ذهن دانشجویان دختر
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2 استاد دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
3 استاد دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.22067/tpccp.2025.76828.1292چکیده
هدف : این پژوهش در پی بررسی تاثیر حالتهای خلقی مختلف ( هم خلق مثبت که شامل شادی و آرامش و هم خلق منفی که شامل ترس و خشم ) بر دو کنش اجرایی سرد (حافظه فعال و بازداری) و کنش اجرایی گرم ( نظریه ذهن) در دانشجویان دختر بود.روش: این پژوهش از نوع نیمهآزمایشی و از طرح پیشآزمون – پسآزمون است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانشجویان دختر دانشگاه فردوسی مشهد در سال تحصیلی 1400-1399 تشکیل داد. در این پژوهش از افراد واجد شرایط 75 نفر به صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در چهار گروه آزمایشی و یک کنترل گمارده شدند (15 نفر برای هر گروه). برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه پاناس؛ آزمون ذهن خوانی از طریق تصویر چشم و آزمون برو-نرو و n-back و برای بررسی فرضیههای پژوهش نیز از آزمون کوواریانس استفاده شد.یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد القای خلق مثبت میزان عواطف منفی را کاهش و میزان عواطف مثبت را به طور معنیداری افزایش میدهد. همچنین القای خلق مثبت تاثیر معناداری بر کنشهای اجرایی مانند بهبود ظرفیت حافظه کاری، بازداری و بهبود عملکرد نظریه ذهن در دانشجویان دختر دارد (05/0P˂).نتیجهگیری: این یافتهها نشان میدهد که القای خلق مثبت میتواند بهعنوان یک مداخله مؤثر در بهبود کنشهای اجرایی و نظریه ذهن مورد استفاده قرار گیرد. استفاده از این روش در محیطهای آموزشی و روانشناختی میتواند به ارتقای عملکرد شناختی و اجتماعی دانشجویان کمک کند.