تعیین میزان نیاز لایزین در جیره بچه فیل ماهیان Huso huso و تأثیر آن بر روند رشد

نویسندگان

1 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، گیلان

2 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، گیلان

doi
10.22124/janb.2023.24069.1188
چکیده

میزان لایزین مورد نیاز در جیره بچه فیل ماهیان با متوسط وزن اولیه 45/2 گرم بر اساس پاسخ رشد، در 12 اکواریوم مجهز به هواده در چهار تیمار و سه تکرار برای هر تیمار در مدت 40 روز بررسی شد. چهار جیره بر پایه آرد ماهی با پروتئین (32/39%)، چربی (78/15%) و کربوهیدرات (19/21%) یکسان با سطوح مختلف لایزین (صفر، 75/0، 5/1 و 25/2 % وزن خشک) تهیه شد که جیره فاقد لایزین به عنوان جیره شاهد در نظر گرفته شد. هر جیره به نسبت 4­% وزن بدن، در سه وعده مساوی، به گروه های سه تایی با 10 ماهی در هر تکرار داده شد. متوسط دمای آب، اکسیژن محلول و pH در طی دوره آزمایش 8/23 درجه سانتی گراد، 27/6 میلی­گرم در لیتر و 32/7 بود. نتایج نشان داد که اختلاف معنی­داری در روند رشد بین تیمارها وجود دارد. بیشینه وزن به­دست آمده (84/0 ± 95/31) و سرعت رشد ویژه (09/0 ± 01/7 درصد/روز) در تیمار دارای 25/2% لایزین مشاهده شد. به­غیر از کاهش رشد در ماهیانی که از جیره فاقد لایزین تغذیه کردند، در دیگر ماهیان علائم کمبود رشد مشاهده نشد. ضریب چاقی (فاکتور وضعیت)، ضریب تبدیل غذایی، نسبت بازده پروتئین و میزان بقا در بین تیمارها اختلاف معنی­دار نداشت. در نهایت میزان بهینه لایزین برای این وزن از بچه فیل ماهیان 25/2 گرم در 100 گرم از وزن خشک جیره برآورد شد.