اثربخشی مداخله گروهی روابط ابژه کوتاه مدت بر خودآگاهی، اضطراب اجتماعی و آلکسی تایمیا در بیماران مبتلا به آسم
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
2 استادیار، گروه روانشناسی سلامت، دانشکده پزشکی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
doi
10.22067/tpccp.2025.88949.1671چکیده
هدف: آسم یک بیماری مزمن با ابعاد جسمی و روانشناختی است که بر کیفیت زندگی بیماران تأثیر میگذارد. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی مداخله گروهی روابط ابژه کوتاهمدت بر خودآگاهی، اضطراب اجتماعی و آلکسیتایمیا در بیماران مبتلا به آسم انجام شد.روش: روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه کنترل و پیگیری بود. جامعه آماری، شامل کلیۀ بیماران مبتلا به آسم، بستری در بیمارستانهای شهر تهران در سال 1402 بوند. تعداد 40 بیمار به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش (20 نفر) و کنترل (20 نفر) گمارده شدند. در طول مطالعه، چهار نفر (دو نفر از گروه آزمایش و دو نفر از گروه کنترل) از ادامه همکاری انصراف دادند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس خودآگاهی فنیگستین (1975)، پرسشنامه اضطراب اجتماعی کانور و مقیاس آلکسیتایمیا تورنتو بود. گروه آزمایش مداخله گروهدرمانی روابط ابژه کوتاهمدت را طی 16 جلسه 45 دقیقهای در مدت چهار ماه دریافت کرد. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و نرمافزار SPSS تحلیل شدند.یافتهها: نتایج تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر نشان داد، درمان گروهی روابط ابژه موجب افزایش معنادار خودآگاهی (P<0.001)، و کاهش آلکسیتایمیا (P<0.001) و اضطراب اجتماعی (P<0.05) تا مرحله پیگیری شد.نتیجه: با توجه به یافتههای بهدستآمده میتوان نتیجه گرفت که درمان گروهی روابط ابژه کوتاهمدت روشی مؤثر برای بهبود مشکلات روانشناختی در بیماران مبتلا به آسم بوده و بهطور غیرمستقیم در بهبود مشکلات جسمانی این بیماران نیز نقش دارد.