تحلیل روند توسعهی فضایی و تعیین جهات بهینهی توسعهی شهر رشت با استفاده از سامانهی اطلاعات جغرافیایی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه¬ریزی شهری، دانشگاه خوارزمی، تهران
2 استادیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه پیام نور تهران
3 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه¬ریزی شهری، دانشگاه خوارزمی، تهران
doi
10.22059/jhgr.2013.30425چکیده
در ارتباط با مباحث شهر و شهرنشینی در ایران، هدف کلّی برنامهریزی شهری، تأمین رفاه مردم از راه ایجاد محیطی بهتر، سالمتر، آسانتر، مؤثّرتر و دلپذیرتر است. همین دلیل تحلیل تناسب زمین برای توسعهی شهری و شناسایی اراضی مناسب و اولویتدار برای توسعهی فضایی ضرورت دارد، در شهر رشت هرچند مهندسان مشاور طرحهای جامع شهر در اوّلین طرح، جهت شمال و در دو طرح اخیر، جهت جنوب را جهت توسعه تعیین کردهاند، اما بهکار نگرفتن روشهای مناسب در این پیشنهادها و نیز، شرایط ویژهی اراضی اطراف شهر رشت، لزوم استفاده از روشهای جدید مکانیابی را ضرورت میبخشد. بنابراین هدف این مقاله، مطالعهی روند توسعهی کالبدی ـ فضایی شهر رشت و عوامل مؤثّر در آن، همچنین تعیین جهتهای مناسب توسعه آتی آن است. روش پژوهش توصیفی ـ تحلیلی است. نتایج پژوهش نشان میدهند که عوامل و موانع طبیعی و انسانی، نقش عمدهای را در جهتدهی به توسعهی فضایی شهر داشتهاند، همچنین مشخّص شد که تعاونیهای مسکن، ادغام روستاهای حاشیهی شهر در محدودهی خدماتی و اسکان غیر رسمی، نقش چشمگیری در توسعهی کالبدی شهر داشتهاند. در بخش پایانی با تهیهی لایههای اطلاعاتی مختلف ازجمله، قابلیت اراضی، سطوح ارتفاعی، شیب، پایداری زمین، شبکهی ارتباطی، فرودگاه، گورستان، رودخانه، زیستگاههای طبیعی، شهرک صنعتی، مرداب و نقاط روستایی اطراف شهر و تهیهی لایهها در نرمافزار ArcGIS و تجزیه و تحلیل آنها در سامانهی اطلاعات جغرافیایی، با استفاده از مدل AHP ، اراضی مناسب برای توسعهی آتی شهر مشخّص شد. یافتههای پژوهش بیانگر مکانیابی توسعهی آتی شهر بهسمت جنوب شهر رشت است.