مقایسه تجویز ادامه دار و ناپیوسته باکتری های پروبیوتیکی Lactobacillus sp.، Bacillus thuringiensis و B. cereus در جیره غذایی بر فراسنجه های بیوشیمیایی ماهی باس دریایی (Lates calcarifer)
نویسندگان
1 گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، خوزستان قطب بهداشت وبیماری های ماهیان گرمابی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، خوزستان
2 گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، خوزستان
3 گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، خوزستان
4 مرکز تحقیقات آبزی پروری جنوب کشور، موسسه علوم شیلاتی ایران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، خوزستان
doi
10.22124/janb.2023.23679.1181چکیده
این مطالعه با هدف تعیین اثر تجویز مختلف پروبیوتیکها بر تغییرات فراسنجههای بیوشیمیایی بچه ماهیان باس دریایی (Lates calcarifer) انجام شد. تعداد 420 بچه ماهی باس دریایی با میانگین وزن 5/4 ± 34 گرم تهیه و به طور تصادفی در قالب هفت گروه با سه تکرار (هر تکرار 20 عدد ماهی) تقسیم و به مدت 90 روز با جیرههای آزمایشی تغذیه شدند. گروه یک شامل سویه های مختلف لاکتوباسیلوس پلنتاروم؛ گروه دو شامل لاکتوباسیلوس پلنتاروم، لاکتوباسیلوس بولگاریکوس، لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس و لاکتوباسیلوس رامنوسوس بهصورت ترکیبی (ترکیب لاکتوباسیلوس ها)؛ گروه سه شامل ترکیب جیرههای یک و دو و باسیلوس سرئوس و باسیلوس ترنجیئنسوس (دارای خواص کوئروم کوئنچینگ) که بهصورت دو هفته درمیان به ماهی ها تجویز شد. گروه 4 (شاهد) بدون پروبیوتیک بود. گروههای پنج، شش و هفت مشابه گروههای یک، دو و سه بودند که به صورت ادامهدار به ماهیها تجویز شدند. نتایج نشان داد مقدار کلسترول سرم خون در انتهای آزمایش در تیمار هفت نسبت به گروه شاهد افزایش معنیداری داشت. کلسیم در تیمار سه بیشترین مقدار را نسبت به دیگر تیمارها نشان داد. مقدار پروتئین تام در انتهای آزمایش در تمام تیمارها نسبت به گروه شاهد کاهش نشان داد. در مورد مقدار آلبومین سرم نیز بیشترین مقدار مربوط به گروه شش بود. گروه هفت بیشترین مقدار تریگلیسرید و گلوکز را در انتهای آزمایش نشان داد. کمترین مقدار ALP مربوط به گروه یک و کمترین مقدار AST مربوط به گروه شش بودند، در حالی که مقدار ALT تفاوت معنیدار نشان نداد. در سنجش مقدار Cpk و HDL کمترین مقدارها متعلق به گروه یک بودند. به طور کلی میتوان نتیجه گرفت که استفاده از مخلوط پروبیوتیک ها به صورت ناپیوسته میتواند اثرات مثبتی بر فراسنجههای بیوشیمیایی خون اعمال کند.