رابطه بین حافظه ی کاری و استدلال سیال کودکان نارساخوان: نقش میانجی عملکرد اجرایی
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.
2 دکترای روانشناسی بالینی، دانشیار، دانشگاه آزاد واحد نیشابور، نیشابور، ایران
3 دانش آموخته دکترای تخصصی روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد نیشابور، نیشابور، ایران.
doi
10.22067/tpccp.2022.73586.1205چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسایی نقش میانجی عملکرد اجرایی در رابطهی بین حافظهی کاری و استدلال سیال کودکان نارساخوان انجام شد.روش: این پژوهش توصیفی- همبستگی از نوع مدلسازی معادلات ساختاری است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان نارساخوان پایه سوم ابتدایی شهر مشهد بود. از بین جامعه هدف، 205 نفر ( 130 پسر و 75 دختر) به روش نمونه گیری در دسترس از مراکز اختلالات یادگیری شهر مشهد در سال تحصیلی 1389-1399 انتخاب شدند. از مقیاس هوشی استنفورد بینه - ویراست پنجم، آزمون دسته بندی کارت های ویسکانسین و آزمون رنگ-واژه استروپ برای جمعآوری دادهها استفاده شد.یافتهها: نتایج مدل برازش شده، نشان داد که حافظهی کاری با استدلال سیال رابطهی معنیداری دارد (04/0p=)، 1/28 درصد از تغییرات متغیر استدلال سیال تحت تأثیر عملکرد اجرایی و حافظهی کاری است، عملکرد اجرایی در رابطه ی بین حافظه ی کاری و استدلال سیال نقش میانجی ندارد و تقویت حافظه ی کاری منجر به تقویت استدلال سیال کودکان نارساخوان می گردد.