فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پروبیوتیک­ها به­عنوان جایگزینی برای مواد شیمیایی و آنتی­بیوتیک­ها ثابت کرده­اند که در ارتقای آبزی­پروری موفق مؤثر بوده­اند، زیرا دارای توان بالقوه بهبود کیفیت آب، افزایش تحمل به استرس و افزایش کیفیت ذخایر تولیدی هستند. هدف این تحقیق بررسی تأثیر افزودن Lactobacillus rhamnosus PTCC 1637 به آب پرورش ماهی بر بافت روده بچه­ماهی قزل­آلای رنگین­کمان (Oncorhynchus mykiss) بود. این بررسی در سه گروه شامل 1: تخم­چشم­زده؛ 2: آلوین؛ و 3: بچه ماهی با غلظت­های­ 106×1 و 107×1 باکتری در میلی­لیتر آب پرورشی و شاهد (بدون دریافت باکتری) انجام شد. غلظت­های مذکور از باکتری، در گروه 1 در روزهای 1، 3 و 5؛ در گروه 2 به­صورت دو روز در میان و در گروه 3 از روز 1 تا 20 یک روز در میان، و از روز 20 تا 60 هر 4 روز یک بار به آب افزوده شد. نتایج نشان داد که بیشترین درازا (20/247 میکرومتر) و پهنای پرزهای روده (6/70 میکرومتر) مربوط به گروه تخم­های چشم­زده در روز 1 تا 60 و کمترین (پهنا: 2/59 و درازا: 08/201 میکرومتر) آن مربوط به گروه شاهد بود. تفاوت معنی­داری بین میانگین پهنا و درازای پرزهای روده در دیگر تیمارها با شاهد مشاهده نشد. در مجموع، استفاده از باکتری در گروه تخم­های چشم­زده (روز 1 تا 60 در غلظت CFU/mL  107) نسبت به گروه آلوین و بچه­ماهی نتیجه مطلوب‌تری را نشان داد. در نهایت، افزودن مستقیم پروبیوتیک به آب پرورشی شیوه­ای اثرگذار بود و موجب بهبود وضعیت ریخت­شناسی روده بچه ماهی قزل­آلای رنگین­کمان ­شد.