اثرات عصاره های پودری سرخارگل (Echinacea purpurea) و سیر (Allium sativum) بر شاخص های رشد، بازماندگی و آنزیم های کبدی فیل ماهی (Huso huso) پرورشی

نویسندگان

1 انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، رشت، ایران

2 انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، رشت، ایران

3 انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، رشت، ایران

4 انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، رشت، ایران

5 انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، رشت، ایران

doi
10.22124/janb.2023.21942.1164
چکیده

این تحقیق برای ارزیابی اثرات دو نوع عصاره پودری سرخارگل (Echinacea purpurea) و سیر (Allium sativum) بر شاخص­های رشد و میزان بازماندگی بچه فیل­ماهی (Huso huso)، طی دوره پرورش دو ماهه انجام شد. به این منظور، 210 عدد فیل­ماهی با میانگین وزنی 26/0 ± 74/27 گرم به طور تصادفی در 21 مخزن فایبرگلاس نیم تنی در 7 تیمار مختلف با سه تکرار شامل یک گروه شاهد و 3 گروه آزمایشی از مقادیر مختلف عصاره پودری سرخارگل (250، 500 و 1000 میلی­گرم) و 3 گروه آزمایشی از مقادیر مختف عصاره پودری سیر (250، 500 و 1000 میلی گرم) در یک کیلوگرم غذا توزیع شدند. در پایان دوره پرورش در میانگین وزن نهایی، میانگین درازای نهایی، زی­توده نهایی، تولید نهایی، افزایش وزن ماهی، میانگین رشد روزانه، درصد افزایش وزن بدن و نرخ رشد ویژه فیل­ماهیان بین تیمارها و شاهد اختلاف معنی­دار آماری مشاهده شد (05/0>p) و این شاخص­ها در تیمار­ها نسبت به شاهد روند افزایشی داشت و در تیمار 6 (1000 میلی گرم عصاره پودری سرخارگل در کیلوگرم غذا) به شکل معنی­داری بیش از دیگر تیمار­ها بود و ضریب تبدیل غذایی نیز در این تیمار به شکل معنی­داری نسبت به دیگر تیمار­ها کاهش داشت(05/0>p). در میزان آنزیم­های ALP و LDH نیز اختلاف معنی­داری بین تیمارها و گروه شاهد مشاهده شد (05/0>p). بیشترین میزان آنزیم ALP در گروه شاهد و تیمار 6 و کمترین میزان آن در تیمار 4 (250 میلی­گرم عصاره پودری سرخارگل در یک کیلوگرم غذا) وجود داشت (05/0>p). بیشترین میزان آنزیم LDH نیز در گروه شاهد و تیمار 6 مشاهده شد، اما میزان آنزیم­های ALT و AST بین تیمارها و گروه شاهد اختلاف معنی­دار نداشت. نتایج این تحقیق نشان داد که افزودن 1000 میلی­گرم عصاره پودری سرخارگل در کیلوگرم غذا بهترین عملکرد را در بهبود شاخص­های رشد و آنزیم­های کبدی فیل­ماهی داشته است.