فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

فناوری بایوفلاک فناوری برای حفظ کیفیت آب از طریق جذب نیتروژن آب و تبدیل آن به پروتئین میکروبی است. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر افزودن ریزجلبک­های Nannochloropsis oculata و Isochrysis galbana بر ترکیب بیوشیمیایی بایوفلاک تولیدی و ترکیب بدنی فیله ماهی تیلاپیای نیل (Oreochromis niloticus) بود. این مطالعه با 5 تیمار شامل گروه شاهد، تیمار حاوی بایوفلاک، تیمار حاوی بایوفلاک و جلبک N. oculata، تیمار حاوی بایوفلاک و جلبک I. galbana و تیمار حاوی بایوفلاک و ترکیب هر دو جلبک بر ماهیان تیلاپیای انگشت قد با تراکم 15 قطعه در هر مخزن (با حجم آب­گیری 150 لیتر) و بدون تعویض آب برای تیمارها در مدت زمان 60 روز انجام شد. بر اساس نتایج، بالاترین مقادیر مربوط به چربی فیله ماهیان، در تیمارهای حاوی بایوفلاک به­دست آمد (05/0>p). تفاوت معنی­داری در مقادیر وزن خشک و پروتئین لاشه در بین تیمارهای حاوی بایوفلاک مشاهده نشد (05/0<p)، ولی نسبت به گروه شاهد به­طور معنی­دار بیشتر بودند (05/0>p). میزان خاکستر در بین تیمارهای آزمایشی تفاوت معنی­دار نشان نداد (05/0<p). همچنین، بالاترین مقدار کربوهیدرات در تیمار شاهد مشاهده شد (05/0>p). بر اساس ارزیابی حسی فیله ماهیان تیلاپیا پرورش یافته در سازگان بایوفلاک و گروه شاهد، رنگ فیله، مزه، بافت، قابلیت جویدن و پذیرش کلی در بین تیمارهای مختلف تفاوت معنی­دار نشان نداد (05/0<p). استفاده از 75­% جیره مورد نیاز برای تغذیه ماهیان تیلاپیا، در سازگان بایوفلاک سبب افزایش میزان پروتئین بدن نسبت به گروه شاهد شد. همچنین مقدار چربی نیز در اثر استفاده از این سازگان افزایش یافت. استفاده از جلبک­های تک سلولی سبب افزایش میزان حجم بایوفلاک شده و بر ترکیب فیله ماهی تیلاپیای نیل مؤثر بود.