نقش میانجی‌گر استرس شغلی بر رابطه بین ذهن‌آگاهی ، توانمندی شناختی و استرس مرتبط با کووید-19 با پیامدهای مرتبط با عملکرد شغلی: یک مطالعه مقطعی درمورد مدیران بانکی

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.

2 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد. مشهد، ایران.

3 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد. مشهد، ایران.

doi
10.22067/tpccp.2024.81697.1480
چکیده

هدف: هدف از این پژوهش، بررسی رابطه ذهن­آگاهی ، توانمندی شناختی و استرس مرتبط با کووید-19 با رفتار نوآورانه کاری، عملکرد شغلی و رفتار شهروندی سازمانی مدیران بانکی با میانجی­گری استرس شغلی در شرایط همه­گیری ویروس کرونا بود.روش: روش تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی از نوع مطالعات همبستگی به روش تحلیل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری تحقیق حاضر شامل تمامی مدیران بانکی خصوصی و غیرخصوصی در کشور ایران بودند که تعداد 318 نفر به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند. آزمودنی­ها به پرسشنامه­های ذهن­آگاهی هالشگر و آلبرتس(2021)، توانمندی شناختی نجاتی(1393)، رفتارنوآورانه کاری کراس(2004)، عملکرد شغلی ویلیام و اندرسون (1991)، رفتار شهروندی سازمانی اورگان و کانوسکی (1978)، استرس شغلی HSE  (1990) و استرس مرتبط با کرونا علی­پور و همکاران (1398) پاسخ دادند. داده­ها با مدل ساختاری برآوردشده در نرم‌افزار ایموس مورد تحلیل قرار گرفتند.یافته ­ها: نتایج  نشان داد که در مدیران بانکی مورد مطالعه، رابطه معنی­دار بین ذهن­آگاهی، توانمندی شناختی و استرس کرونا با متغیر استرس شغلی وجود دارد. همچنین رابطه معنی­دار  بین متغیر میانجی استرس شغلی با متغیرهای وابسته یعنی رفتار نوآورانه کاری، عملکرد شغلی و رفتار شهروندی سازمانی مورد تایید قرار گرفت. علاوه بر این، نقش میانجی­گری استرس شغلی در رابطه بین ذهن­آگاهی با عملکرد شغلی و رفتار شهروندی سازمانی و همچنین در رابطه بین توانمندی شناختی با عملکرد شغلی، رفتار شهروندی سازمانی و رفتار نوآورانه کاری و در رابطه بین استرس کرونا با رفتار شهروندی سازمانی، بررسی و معناداری آن تایید شد.