اثرات خیساندن میوه بلوط (Quercus brantii) در آب بر حذف ترکیبات فنولی و قابلیت هضم آن برای کپور معمولی (Cyprinus carpio)

نویسندگان

1 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان، بهبهان، خوزستان

2 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان، بهبهان، خوزستان.

doi
10.22124/janb.2023.23462.1178
چکیده

میوه بلوط به­دلیل قیمت پایین به­طور گسترده به­عنوان غذای انسان و خوراک دام مصرف می­شود. این میوه حاوی مقادیر زیادی تانن است. مقدار زیاد تانن سبب اختلال در فرآیند هضم می­شود. هدف از این پژوهش کاهش میزان تانن قبل از مصرف بلوط در جیره غذایی بود. میوه خشک و فاقد پوسته بلوط به نسبت وزنی-حجمی یک به پنج در آب معمولی به­مدت 24، 48 و 72 ساعت (به­ترتیب تیمارهای 1، 2 و 3 بدون تعویض آب و تیمارهای 4، 5 و 6 با تعویض آب هر 12 ساعت یک­بار) در دمای 50 درجه سانتی­گراد خیسانده شد. سپس بلوط در دمای 60 درجه سانتی­گراد به­مدت 24 ساعت خشک، بعد آسیاب و با الک 250 میکرون غربال شد. بیشترین میزان اتلاف کل ترکیبات فنولی (34/93%)، ترکیبات فنولی غیر­تاننی (83/95%) و تانن­های متراکم (92/96%) و بیشترین افزایش قابلیت هضم پروتئین در تیمار 6 مشاهده شد (05/0>p). قابلیت هضم کربوهیدرات تنها در تیمار 2 بیش از شاهد بود و افزایش مدت خیساندن از 48 به 72 ساعت سبب کاهش معنی­دار قابلیت هضم کربوهیدرات شد. خیساندن بلوط سبب افزایش معنی­دار pH آن در تیمار 6 شد. مقدار pH بلوط هضم شده در صورت عدم تعویض آب، تفاوتی با شاهد نداشت، اما در صورت تعویض آب، بیش از شاهد بود. در مجموع، تیمار 6 به­عنوان بهترین تیمار در فرآوری میوه بلوط با آب معمولی توصیه می­شود.