فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این مطالعه اثر افزودن سطوح مختلف اسید آراشیدونیک (ARA; Arachidonic acid) در جیره­ کنسانتره و غذای زنده (ناپلیوس آرتمیا) بر شاخص­های رشد و تولیدمثلی ماهی گورخری (Danio rerio) بررسی شد. تعداد 400 قطعه بچه ماهی جوان یک­ماهه زبرا (با میانگین وزن اولیه 125/0 گرم) به­طور کاملاً تصادفی در 6 تیمار (هر کدام در سه تکرار) و در 18 آکواریوم 10 لیتری (با تراکم ذخیره­سازی 15 قطعه ماهی در هر آکواریوم) توزیع شدند. ماهیان با جیره­ کنسانتره حاوی سه سطح از ARA (صفر، 1 و 2% در جیره) و ناپلیوس آرتمیا (مرحله اینستار 2) حاوی سه سطح از ARA (صفر، 1 و 2% ARA) به­صورت روزانه به مدت 60 روز تا مرحله رسیدگی جنسی تغذیه شدند. نتایج آنالیز واریانس دوطرفه نشان ­داد که وزن نهایی بدن، درصد افزایش وزن بدن و شاخص­های تولیدمثلی ماهیان مولد متأثر از عملکرد توأم دو عامل (نوع غذا و سطح ARA) نبود (05/0>p). وزن بدن در ماهیان تغذیه شده با جیره کنسانتره حاوی 2% ARA به­طور معنی­دار بالاتر از دیگر تیمارها بود (05/0>p). بیشترین هماوری­های مطلق، نسبی و شاخص گنادی به­ترتیب در مولدین تغذیه شده با غذای کنسانتره فاقد ARA، ناپلیوس غنی­شده با 1 تا 2% ARA و ناپلیوس غنی­شده با 1% ARA حاصل شد (05/0>p). افزودن ARA در جیره کنسانتره فقط سبب تسریع رشد ماهی تا زمان رسیدگی جنسی شد، ولی زبراهای تغذیه شده با ناپلیوس غنی­شده با 1% ARA به­رغم وزن نهایی کمتر، دارای وزن گناد و هم­آوری نسبی به مراتب بالاتری در مقایسه با دیگر گروه­ها بودند (05/0>p). بر اساس نتایج و برای بهبود عملکرد تولیدمثلی پیشنهاد می­شود که ماهی گورخری در دو ماه قبل از تکثیر با ناپلیوس غنی­­شده با 1% ARA در مراکز تکثیر تغذیه شود.